De Sancta Virginitate (50)

Sed rursus, ne per occasionem huius sententiae quisquam
cum mortifera securitate peccaret seque trahendum
permitteret tamquam mox delendis facili confessione peccatis,
continuo subiecit: filioli mei, haec scripsi uobis, ut
non peccetis. et si quis peccauerit, aduocatum habemus
ad patrem Iesum Christum iustum; et ipse propitiator
est peccatorum nostrorum. nemo itaque a peccato
tamquam rediturus abscedat nec se huius modi quasi [*]

societatis pacto cum iniquitate constringat, ut eam confiteri quam
cauere delectet.

Sed quoniam etiam satagentibus uigilantibusque, ne
peccent, subrepunt quodam modo ex humana fragilitate peccata,
quamuis parua, quamuis pauca, non tamen nulla,
eadem ipsa fiunt magna et grauia, si eis superbia incrementum
et pondus adiecerit; a sacerdote autem, quem habemus
in caelis, si pia humilitate perimantur, tota felicitate
purgantur.