De Sancta Virginitate (38-39)

Non ego te, anima pia, pudica, quae adpetitum carnalem
nec usque ad concessum coniugium relaxasti, quae decessurum
corpus nec successori propagando indulsisti, quae fluit-antia
membra terrena in caeli consuetudinem suspendisti: non ego
te, ut discas humilitatem, ad publicanos et peccatores mitto,
qui tamen in regnum caelorum praecedunt superbos, non te [*] [*]

ad hos mitto; indigni sunt enim, qui ab inmunditiae uoragine
liberati sunt, ut ad eos imitandos mittatur inlibata uirginitas:
ad regem caeli te mitto, ad eum, per quem creati sunt homines
et qui creatus est inter homines propter homines; ad
speciosum forma prae filiis hominum et contemptum a
filiis hominum pro filiis hominum, ad eum, qui dominans
angelis inmortalibus non dedignatus est seruire mortalibus.
eum certe humilem non iniquitas, sed caritas fecit, caritas,
quae non aemulatur, non inflatur, non quaerit quae
sua sunt, quia et Christus non sibi placuit, sed sicut
scriptum de illo est: obprobria exprobrantium tibi
ceciderunt super me. uade, ueni ad illum et disce, quoniam
mitis est et humilis corde. non ibis ad eum, qui oculos ad
caelum leuare non audebat onere iniquitatis, sed ad eum, qui
de caelo descendit pondere caritatis; non ibis ad eam, quae
domini sui pedes lacrimis rigauit quaerens indulgentiam grauium
peccatorum, sed ibis ad eum, qui, cum daret indulgentiam
omnium peccatorum, lauit pedes seruorum suorum. noui
dignitatem uirginitatis tuae: non tibi propono imitandum publicanum
humiliter accusantem delicta sua, sed timeo tibi pharisaeum
superbe iactantem merita sua. non dico: esto qualis
illa, de qua dictum est: dimittuntur ei peccata multa, [*] [*]
quoniam dilexit multum, sed metuo, ne, cum tibi modicum
dimitti putas, modicum diligas.

Metuo, inquam, tibi uehementer, ne, cum te
agnum quocumque ierit secuturam esse gloriaris, eum prae
tumore superbiae sequi per angusta non possis. bonum tibi
est o anima uirginalis, ut sic, quomodo uirgo es, sic omnino
seruans in corde, quod renata es, seruans in carne, quod nata
es, concipias tamen a timore domini et parturias spiritum
salutis. timor quidem non est in caritate, sed perfecta,
sicut scriptum est, caritas foras mittit timorem, sed
timorem hominum, non dei, timorem temporalium malorum,
non diuini in fine iudicii. noli altum sapere, sed time;
ama dei bonitatem, time seueritatem: utrumque te superbam
esse non sinit. amando enim times, ne amatum et amantem
grauiter offendas. nam quae grauior offensio. quam ut superbia
illi displiceas, qui propter te superbis displicuit? et ubi magis
esse debet timor ille castus permanens in saeculum
saeculi, quam in te, quae non cogitas quae sunt mundi.
quomodo placeas coniugi, sed quae sunt domini, quomodo
placeas domino? ille alius timor non est in caritate;
iste autem castus non recedit a caritate. si non amas, time, [*] [*]
ne pereas; si amas, time, ne displiceas. illum timorem caritas
foras mittit; cum isto intro currit. dicit apostolus etiam
Paulus: non enim accepimus spiritum seruitutis iterum
in timore; sed accepimus spiritum adoptionis
filiorum, in quo clamamus: abba, pater. illum eum
timorem credo dicere, qui datus erat in uetere testamento,
ne amitterentur temporalia bona, quae deus promiserat nondum
sub gratia filiis, sed sub lege adhuc seruis. est etiam timor
ignis aeterni, propter quem deuitandum deo seruire nondum
est utique perfectae caritatis. aliud est enim desiderium praemii,
aliud formido supplicii. aliae uoces sunt: quo abibo ab
spiritu tuo? et a facie tua quo fugiam? et aliae uoces
sunt: unam peti a domino, hanc requiram, ut inhabitem
in domo domini per omnes dies uitae meae, ut
contempler delectationem domini et protegi templum
eius, et: ne auertas faciem tuam a me, et: desiderat
et deficit anima mea in atria domini. illas uoces habuerit,
qui oculos leuare non audebat ad caelum et quae rigabat
lacrimis pedes ad impetrandam ueniam grauium peccatorum;
has autem tu habeto, quae sollicita es ea quae sunt domini, [*] [*]
ut sis sancta et corpore et spiritu. illis uocibus comitatur
timor, qui tormentum habet, quem perfecta caritas foras
mittit; his autem uocibus comitatur timor domini castus permanens
in saeculum saeculi. et utrique generi dicendum est:
noli altum sapere, sed time. ut homo nec de peccatorum
suorum defensione nec de iustitiae praesumptione se extollat.
nam et ipse Paulus, qui dixit: non enim accepistis spiritum
seruitutis iterum in timore, tamen timore comite
caritatis ait: cum timore et tremore multo fui ad uos,
et ea sententia, quam commemoraui, ne aduersus fractos oleae
ramos insertus superbiret oleaster, ipse usus est dicens: noli
altum sapere, sed time; ipse omnia membra Christi generaliter
admonens ait: cum timore et tremore uestram
ipsorum salutem operamini; deus est enim qui operatur
in uobis et uelle et operari pro bona uoluntate.
ne ad uetus testamentum uideatur pertinere quod scriptum
est: seruite domino in timore, et exultate ei cum
tremore.