De Sancta Virginitate (30-31)

Vos etiam qui hoc nondum uouistis, qui potestis
capere, capite; perseueranter currite. ut conprehendatis.
tollite hostias quisque suas et introite in atria domini,
non ex necessitate potestatem habentes uestrae uoluntatis.
neque enim sicut: non moechaberis, non occides, ita
dici potest: non nubes; illa exiguntur, ista offeruntur. si fiant
ista, laudantur; nisi fiant illa, damnantur. in illis dominus
debitum imperat uobis; in his autem quidquid amplius [*] [*]
supererogaueritis, in redeundo reddet uobis. cogitate, quidquid illud
est, in muro eius locum nominatum meliorem multo quam
filiorum atque filiarum, cogitate illic nomen aeternum. quis
explicat quale nomen erit? quidquid tamen erit, aeternum erit.
hoc credendo et sperando et amando potuistis coniugia non
deuitare prohibita, sed transuolare concessa.

Vnde huius muneris magnitudo, ad quod capessendum
pro nostris uiribus hortati sumus, quanto est excellentius
atque diuinius, tanto magis admonet sollicitudinem nostram
non solum de gloriosissima castitate, uerum etiam de tutissima
humilitate aliquid loqui. cum ergo perpetuae continentiae
professores se coniugatis conparantes secundum scripturas
compererint eos infra esse et opere et mercede et uoto et
praemio, statim ueniat in mentem quod scriptum est: quanto
magnus es, tanto humila te in omnibus, et coram
deo inuenies gratiam. mensura humilitatis cuique ex
mensura ipsius magnitudinis data est: cui est periculosa
superbia, quae amplius amplioribus insidiatur. hanc sequitur
inuidentia, tamquam filia pedisequa; eam quippe superbia
continuo parit nec umquam est sine tali prole atque comite. [*] [*]
quibus duobus malis, hoc est superbia et inuidentia, diabolus
diabolus est. itaque contra superbiam, matrem inuidentiae.
maxime militat uniuersa disciplina christiana. haec enim docet
humilitatem, qua et adquirat et custodiat caritatem. de qua
cum dictum esset: caritas non aemulatur, uelut si causam
quaereremus, unde fiat, ut non aemuletur, continuo subdidit:
non inflatur, tamquam diceret: ideo non habet inuidentiam,
quia nec superbiam. doctor itaque humilitatis Christus
primo semet ipsum exinaniuit formam serui accipiens,
in similitudine hominum factus et habitu
inuentus ut homo, humilauit semet ipsum, factus
oboediens usque ad mortem, mortem autem crucis.
ipsa uero doctrina eius, quam adtente insinuet humilitatem
atque huic praecipiendae uehementer insistat, quia explicare
facile possit atque in hanc rem demonstrandam testimonia
cuncta congerere? hoc facere conetur uel faciat, quisquis seorsum
de humilitate uoluerit scribere. huius autem operis aliud
propositum est, quod de tam magna re susceptum est, ut ei
maxime sit cauenda superbia.