De Sancta Virginitate (26-27)

Quid sibi ergo uult, inquiunt, ille denarius, qui
opere uineae terminato aequaliter omnibus redditur, siue his,
qui ex prima hora, siue his, qui una hora operati sunt? quid
utique? nisi aliquid significat, quod omnes communiter habebunt,
sicuti est ipsa uita aeterna, ipsum regnum caelorum,
ubi erunt omnes, quos deus praedestinauit, uocauit, iustificauit.
glorificauit? oportet enim corruptibile hoc induere
incorruptionem et mortale hoc induere inmortalitatem.
hic est ille denarius, merces omnium; stella tamen
ab stella differt in gloria. sic et resurrectio mortuorum.
haec sunt merita diuersa sanctorum. si enim caelum
significaretur illo denario, nonne in caelo esse omnibus
est commune sideribus? et tamen alia est gloria solis.
alia gloria lunae, alia stellarum. si denarius ille pro
sanitate corporis poneretur, nonne, cum recte ualemus omnibus
membris, communis est sanitas et, si usque in mortem permaneat,
pariter et aequaliter omnibus inest? et tamen posuit
deus membra, singulum quodque eorum in corpore
prout uoluit, ut nec totum sit oculus nec totum auditus
nec totum odoratus et quidquid aliud habet suam proprietatem,
quamuis aequaliter habeat cum omnibus sanitatem. ita quia [*] [*]
ipsa uita aeterna pariter erit omnibus sanctis, aequalis denarius
omnibus adtributus est; quia uero in ipsa uita aeterna distincte
fulgebunt lumina meritorum, multae mansiones sunt apud
patrem. ac per hoc in denario quidem non impari non uiuet
alius alio prolixius; in multis autem mansionibus honoratur
alius alio clarius.

Pergite itaque sancti dei, pueri ac puellae,
mares ac feminae, caelibes et innuptae, pergite perseueranter
in finem; laudate dominum dulcius, quem cogitatis uberius;
sperate felicius, cui seruitis instantius; amate ardentius, cui
placetis adtentius; lumbis accinctis et lucernis ardentibus expectate
dominum, quando ueniat a nuptiis. uos adferetis ad
nuptias agni canticum nouum, quod cantabitis in citharis
uestris. non utique tale, quale cantat uniuersa terra, cui
dicitur: cantate domino canticum nouum, cantate
domino uniuersa terra, sed tale, quale nemo poterit
dicere nisi uos. sic enim uos uidit in Apocalypsi quidam
prae ceteris dilectus ab agno, qui discumbere super pectus
eius solitus erat et bibebat et eructuabat mirabilia super [*] [*]
caelestia uerbum dei. ipse uos uidit duodecies duodena milia
sanctorum citharoedorum inlibatae uirginitatis in corpore, inuiolatae
ueritatis in corde; et quia sequimini agnum quocumque
ierit, scripsit ille de uobis. quo ire putamus hunc agnum.
quo nemo eum sequi uel audeat uel ualeat nisi uos? quo
putamus eum ire? in quos saltus et prata? ubi credo sunt
gramina gaudia; non gaudia saeculi huius uana, insaniae mendaces,
nec gaudia qualia in ipso regno dei ceteris non uirginibus,
sed a ceterorum omnium gaudiorum sorte distincta,
gaudia uirginum Christi, de Christo, in Christo, cum Christo,
post Christum, per Christum, propter Christum. gaudia propria
uirginum Christi non sunt eadem non uirginum, quamuis
Christi; nam sunt aliis alia, sed nullis talia. ite in haec, sequimini
agnum, quia et agni caro utique uirgo. hoc enim in se
retinuit auctus, quod matri non abstulit conceptus et natus.
merito eum sequimini uirginitate cordis et carnis, quocumque
ierit. quid est enim sequi nisi imitari? quia Christus pro
nobis passus est, relinquens nobis exemplum, sicut
ait apostolus Petrus, ut sequamur uestigia eius. hunc in [*] [*]
eo quisque sequitur, in quo imitatur: non in quantum ille
filius dei est unus, per quem facta sunt omnia, sed in quantum
filius hominis, quia oportebat, in se praebuit imitanda.
et multa in illo ad imitandum omnibus proponuntur, uirginitas
autem carnis non omnibus; non enim habent quid
faciant, ut uirgines sint, in quibus iam factum est, ut uirgines
non sint.