De Sancta Virginitate (2-3)

Hoc isto sermone suscepimus; adiuuet Christus, uirginis
filius et uirginum sponsus, uirginali utero corporaliter
natus, uirginali conubio spiritaliter coniugatus. cum igitur ipsa
uniuersa ecclesia uirgo sit desponsata uni uiro Christo, sicut
dicit apostolus, quanto digna sunt honore membra eius, quae
hoc custodiunt etiam in ipsa carne, quod tota custodit in
fide, quae imitatur matrem uiri sui et domini sui! nam
ecclesia quoque et mater et uirgo est; cuius enim integritati
consulimus, si uirgo non est? cuius prolem adloquimur, si
mater non est? Maria corporaliter caput huius corporis peperit,
ecclesia spiritaliter membra illius capitis parit. in utraque
uirginitas fecunditatem non inpedit, in utraque fecunditas
uirginitatem non adimit. proinde cum ecclesia uniuersa sit
sancta et corpore et spiritu, nec tamen uniuersa sit corpore
uirgo, sed spiritu, quanto sanctior est in his membris, ubi
uirgo est et corpore et spiritu! [*] [*]

Scriptum est in euangelio, quod mater et fratres
Christi, hoc est consanguinei carnis eius, cum illi nuntiati
fuissent et foris expectarent, quia non possent eum adire prae
turba, ille respondit: quae est mater mea aut qui sunt
fratres mei? extendens manum super discipulos
suos ait: hi sunt fratres mei; et quicumque fecerit
uoluntatem patris mei, ipse mihi frater et mater
et soror est, quid aliud nos docens nisi carnali cognationi
genus nostrum spiritale praeponere nec inde beatos esse
homines, si iustis et sanctis carnis propinquitate iunguntur,
sed si eorum doctrinae ac moribus oboediendo atque imitando
cohaerescunt? beatior ergo Maria percipiendo fidem Christi
quam concipiendo carnem Christi. nam et dicenti cuidam:
beatus uenter qui te portauit, ipse respondit: immo
beati qui audiunt uerbum dei et custodiunt. denique
fatribus eius, id est secundum carnem cognatis, qui non in
eum crediderunt, quid profuit illa cognatio? sic et materna
propinquitas nihil Mariae profuisset, nisi felicius Christum
corde quam carne gestasset.