De Peccatorum Meritis et Remissione et de Baptismo Parvulorum (3.8)

Ac per hoc si ambigui aliquid habent uerba apostolica, quibus
dicit: per unum hominem peccatum intrauit in mundum
et per peccatum mors et ita in omnes homines pertransiit,
possuntque in aliam duci transferrique sententiam, numquid et illud
ambiguum est: nisi quis renatus fuerit ex aqua et spiritu,
non potest introire in regnum dei? numquid et illud: uocabis
nomen eius Iesus; ipse enim saluum faciet populum
suum a peccatis eorum? numquid etiam illud, quia non
est opus sanis medicus, sed aegrotantibus, hoc est quia non
est necessarius Iesus eis qui non habent peccatum, sed eis qui saluandi
sunt a peccato? numquid etiam illud, quia nisi manducauerint
homines carnem eius, hoc est participes facti fuerint corporis eius,
non habebunt uitam? his atque huiusmodi aliis, quae nunc praetereo,
testimoniis diuina luce clarissimis, diuina auctoritate certissimis
nonne ueritas sine ulla ambiguitate proclamat non solum in regnum
dei non baptizatos paruulos intrare non posse, sed nec uitam aeternam
posse habere praeter Christi corpus, cui ut incorporentur sacramento
baptismatis inbuuntur? nonne ueritas sine ulla dubitatione testatur
eos non ob aliud ad Iesum, hoc est ad saluatorem et ad medicum Christum,
piis gestantium manibus ferri, nisi ut per medicinam sacramentorum
eius possint a peccati peste sanari? quid ergo cunctamur apostoli
uerba, de quibus forte dubitabamus, etiam ipsa sic intellegere,
ut his congruant testimoniis, de quibus dubitare non possumus?