De Peccatorum Meritis et Remissione et de Baptismo Parvulorum (3.13)

Ante paucos annos Romae quidam extitit Iouinianus,
qui sanctimonialibus etiam aetate iam prouectioribus nuptias persuasisse
dicatur non inliciendo, quo earum aliquam ducere uellet
uxorem, sed disputando uirgines sanctimonio dicatas nihil amplius
fidelibus coniugatis apud deum habere meritorum. numquam tamen
hoc ei commentum uenit in mentem, ut asserere conaretur sine originali
peccato nasci hominum filios. et utique si hoc astrueret. multo [*] [*]
procliuius uellcnt feminae nubere fetus mundissimos pariturae. huius
sane scripta — nam et scribere ausus est — cum fratres adHieronymum
refellenda misissent, non solum in eis nihil tale conperit, uerum etiam
ad quaedam eius uana refutanda hoc tamquam certissimum de hominis
originali peccato, unde utique nec ipsum dubitare credebat,
inter multa sua documenta deprompsit. id agentis haec uerba sunt:
\'qui dicit se\', inquit, \'in Christo manere, debet sicut ille ambulauit
et ipse ambulare\'. eligat aduersarius e duobus
quod uult; optionem ei damus. manet in Christo an
non manet? si manet, ita ergo ambulet ut Christus. si
autem temerarium est similitudinem uirtutum domini
polliceri, non manet in Christo, quia non ingreditur ut
Christus. ille peccatum non fecit neque inuentus est
dolus in ore eius; qui cum malediceretur, non remaledixit
et tamquam agnus coram tondente sic non aperuit
os suum; ad quem uenit princeps mundi istius et
inuenit in eo nihil; qui cum peccatum non fecisset, pro
nobis peccatum eum fecit deus. nos autem iuxta epistolam
Iacobi\'multa peccamus omnes\' et \'nemo mundus a
peccatis, nec si unius quidem dieifuerit uita eius\'. \'quis
enim gloriabitur castum se habere cor? aut quis
confidet mundum se esse a peccatis?\' tenemurque rei
in similitudine praeuaricationis Adam. unde et
Dauid: \'ecce\', inquit, \'in iniquitatibus conceptus sum et
in delictis concepit me mater mea.\' [*] [*]