De Peccatorum Meritis et Remissione et de Baptismo Parvulorum (3.11)

Vides quanta fiducia ex antiqua et indubitata fidei regula
uir tantus ista loquatur. qui haec documenta certissima ideo protulit,
ut illud quod erat incertum, unde consuluerat ille cui rescribit et unde
concilii decretum constitutum esse commemorat, ut scilicet etiam
ante octauum diem, ex quo die natus esset infans, cum, si afferretur,
baptizare nemo dubitaret, per haec firmamenta probaretur. neque
enim hoc tunc quasi nouum aut quasi aliqua cuiusquam contradictione
pulsatum concilio statuebatur scu firmabatur, quod ob?tricti
originali peccato tenerentur infantes, sed cum illic illa consultatio
uersaretur et disceptaretur, propter legem carnalis circumcisionis
utrum eos et ante octauum diem baptizari oporteret. ideo ei qui hoc
negabatnemo consensit, quia iam non consulendum necdisceptandum,
sed firmum certumque habebatur animam saluti aeternae pcrituram,
si hanc uitam sine illius sacramenti consecutione finiret, quamuis
ab utero recentissimi paruuli solo reatu essent peccati originalis obstricti;
quare illis etsi multo facilior, quod alienorum, sed tamen esset
necessaria remissio peccatorum. his certis illa incerta de octauo die
quaestio dissoluta est atque in concilio iudicatum homini nato, ne in [*]

aeternum pereat, omni die licere succurrere, cum etiam de ipsa carnali
circumcisione ratio redderetur, quod umbra esset futuri, non quo
intellegeremus etiam baptismum octauo ex quo natus est homo die
dari oportere, sed nos in Christi resurrectione spiritaliter circumcidi,
qui tertio quidem post diem passionis, in diebus tamen ebdomadum,
quibus tempora prouoluuntur, octauo, hoc est post sabbatum primo
die, a mortuis resurrexit.