De Peccatorum Meritis et Remissione et de Baptismo Parvulorum (2.9)

Ac per hoc eo, quod scriptum est: qui natus est ex deo,
non peccat et non potest peccare, quia semen eius in
ipso manet, etsi quid aliud eo modo dictum est, multum falluntur
minus considerando scripturas. non enim aduertunt eo quosque
fieri filios dei, quo esse incipiunt innouitate spiritus et renouari in interiore
homine secundum imaginem eius, qui creauit eos. non enim
ex qua hora quisque baptizatur, omnis uetus infirmitas eius absumitur;
sed renouatio incipit a remissione omnium peccatorum et [*] [*]

in quantum quisque spiritalia sapit, qui iam sapit, cetera uero in spe
facta sunt, donec etiam in re fiant, usque ad ipsius corporis renouationem
in meliorem statum inmortalitatis et incorruptionis, qua
induemur in resurrectione mortuorum. nam et ipsam dominus regenerationem
uocat, non utique talem, qualis fit per baptismum, sed in
qua etiam corpore perficietur quod nunc spiritu incoatur: in
regeneratione, inquit, cum sederit filius hominis in sede
maiestatis suae, sedebitis et uos super duodecim sedes
iudicantes duodecim tribus Israhel. nam in baptismo quamuis
tota et plena fiat remissio peccatorum, tamen, si continuo tota
et plena etiam hominis in aeternam nouitatem mutatio fieret—non
dico et in corpore, quod certe manifestum est adhuc in ueterem corruptionem
atque in mortem tendere in fine postea renouandum,
quando uere tota nouitas erit, sed excepto corpore si in ipso animo,
qui est homo interior, perfecta in baptismo nouitas fieret -, non diceret
apostolus: etsi exterior homo noster corrumpitur, sed
interior renouatur de die in diem. profecto enim qui de die
in diem adhuc renouatur, nondum totus est renouatus; et in quantum
nondum est renouatus, in tantum adhuc in uetustate est. proinde ex
hoc, quod adhuc in uetustate sunt, quamuis iam baptizati, ex hoc
etiam adhuc sunt filii saeculi; ex hoc autem, quod in nouitate sunt,
hoc est ex plena et perfecta remissione peccatorum, et quantumcumque
illud est quod spiritaliter sapiunt eique congruos mores
agunt, filii dei sunt. intrinsecus enim exuimus ueterem hominem [*] [*]
et induimus nouum, quoniam ibi deponimus mendacium et loquimur
ueritatem, et cetera, quibus apostolus explicat quid sit exui ueterem
hominem et indui nouo, qui secundum deum creatus est in
iustitia et sanctitate ueritatis. et hoe ut faciant, iam baptizatos
fidelesque adhortatur; quod adhuc monendi non essent, si hoc in baotismo
iam perfecte factum esset. et tamen factum est, sicut et salui facti
sumus; saluos enim nos fecit per lauacrum regenerationis.
sed alio loco dicit quemadmodum hoc factum sit: non solum,
inquit, sed etiam nos ipsi primitias habentes spiritus
et ipsi in nobismet ipsis ingemescimus adoptionem
expectantes, redemptionem corporis nostri. spe enim
salui facti sumus; spes autem, quae uidetur, non est
spes; quod enim uidet quis, quid et sperat? si autem quod
non uidemus speramus, per patientiam expectamus.