De Peccatorum Meritis et Remissione et de Baptismo Parvulorum (2.8)

Si autem, quod secundo loco posueram, quaeratur
utrum sit, esse non credo. magis enim scripturae credo dicenti: ne
intres in iudicium cum seruo tuo, quoniam non iustificabitur
in conspectu tuo omnis uiuens. et ideo misericordia
dei opus est, quae superexultat iudicio, quae illi non erit, qui non
facit misericordiam. et quod propheta, cum diceret: dixi: [*] [*]
pronuntiabo aduersus me delictum meum domino, et t u dimisisti
impietatem cordis mei, continuo subiunxit: pro hac orabit
ad te omnis sanctus in tempore oportuno, non ergo omnis
peccator, sed omnis sanctus; uox enim sanctorum est: si dixerimus,
quia peccatum non habemus, nos ipsos decipimus
et ueritas in nobis non est. unde in eiusdem apostoli Apocalypsi
illa centum quadraginta et quattuor milia sanctorum, qui etiani cum
mulieribus se non coinquinauerunt - uirgines enim permanserunt
non est inuentuminore eorum mendacium, quiainreprehensibiles
sunt, profecto ideo sunt inreprehensibiles, quia se ipsos ueraciterreprehenderunt;
et ideo non est inuentum in ore eorum mendacium,
quia, si dicerent se peccatum non habere, se ipsos deciperent et
ueritas in eis non esset et utique mendacium esset, ubi ueritas
non esset, quoniam iustus, cum in sermonis exordio accusator sui est,
non utique mentitur.