De Peccatorum Meritis et Remissione et de Baptismo Parvulorum (2.57)

Teneamus ergo indeclinabilem fidei confessionem.
solus unus est qui sine peccato natus est in similitudine carnis peccati,
sine peccato uixit inter aliena peccata, sine peccato mortuus est propter
nostra peccata. non declinemus in dexteram aut sinistram; in
dexteram enim declinare est se ipsum decipere dicendo se esse sine
peccato, in sinistram autem per nescio quam peruersam et prauam [*] [*]
securitatem se tamquam inpune dare peccatis. uias enim, quae
a dextris sunt, nouit dominus, qui solus sine peccato est et
nostra potest delere peccata; peruersae autem sunt, quae a
sinistris, amicitiae cum peccatis. tales etiam illi uiginti annorum
adulescentuli figuram noni populi praemiserunt, qui in terram promissionis
intrarunt, qui nec in dextram nec in sinistram dicti sunt
declinasse. non enim et uiginti annorum aetas conparanda est innocentiae
paruulorum, sed, ni fallor, hic numerus mysticum aliquid
adumbrat et resonat. uetus enim testamentum in quinque Moysi
libris excellit, nouum autem quattuor euangeliorum auctoritate praefulget.
qui numeri per se multiplicati ad uicenarium perueniunt; quater
enim quini uel quinquiens quaterni uiginti sunt. talis populus,
ut praedixi, eruditus in regno caelorum per duo testamenta, uetus et
nouum, non declinans in dextram superba praesumptione iustitiae neque
in sinistram secura dilectione peccati in terram illius promissionis
intrabit, ubi iam peccata ulterius nec nobis donanda optemus nec in
nobis punienda timeamus ab illo redemptore liberati, qui non uenundatus
sub peccato redemit Israhel ab omnibus iniquitatibus eius siue
propria cuiusquam uita commissis siue originaliter tractis.