De Peccatorum Meritis et Remissione et de Baptismo Parvulorum (2.53)

Qui autem dicunt: si peccato mors ista corporis
accidisset, non utique post remissionem peccatorum, quam redemptor
nobis tribuit, moreremur, non intellegunt quomodo res, quarum reatum,
ne post hanc uitam obsint, deus soluit, tamen eas ad certamen
fidei sinit manere, ut per illas erudiantur et exerceantur proficientes
in agone iustitiae. posset enim et alius hoc non intellegens dicere:
\'si propter peccatum dixit deus homini: in sudore uultus tui
edes panem tuum, et spinas et tribulos pariet tibi terra,
quare et post remissionem peccatorum labor hic permanet et haec
dura et aspera parit etiam terra fidelium? item si propter peccatum
mulieri dictum est: in gemitu paries, cur etiam post peccatorum
remissionem feminae fideles eosdem dolores in parturiendo patiuntur?\'
et tamen constat propter peccatum, quod admiserant, illos
a deo primos homines haec audisse atque meruisse nec resistit his uerbis
diuini libri, quae posui de labore hominis et de parturitione mulieris,
nisi qui prorsus alienus a fide catholica eisdem litteris aduersatur.