De Peccatorum Meritis et Remissione et de Baptismo Parvulorum (2.52)

Quamuis itaque multa dominus uisibilia miracula
fecerit, unde ipsa fides uelut quibusdam primordiis lactescentibus
germinaret et in suum robur ex illa teneritudine coalesceret — tanto
est enim fortior, quanto magis iam ista non quaerit —, tamen illud,
quod promissum speramus, inuisibiliter uoluit expectari, ut iustus
ex fide uiueret, in tantum ut nec ipse qui die tertio resurrexit inter
homines esse uoluerit, sed eis demonstrato in sua carne resurrectionis
exemplo, quos huius rei testes habere dignatus est, in caelum ascenderit
illorum quoque se oculis auferens nihilque tale cuiusquam
eorum carni iam tribuens, quale in carne propria demonstrauerat, ut
et ipsi ex fide uiuerent eiusque ustitiae, in qua ex fide uiuitur, praemium,
quod post erit uisibile, nunc interim per patientiam inuisibiliter
expectarent. ad hunc intellectum credo etiam illud esse referendum,
quod ait de sancto spiritu: non potest ipse uenire,
nisi ego abiero. hoc enim erat dicere: \'non poteritis iuste uiuere
ex fide, quod de meo dono, id est de sancto spiritu, habebitis, nisi [*] [*]
a uestris oculis hoc quod intuemini abstulero, ut spiritaliter cor uestrum
inuisibilia credendo proficiat\'. hanc ex fide iustitiam identidem
loquens de spiritu sancto ita commendat: ille, inquit, arguet mundum
de peccato, de iustitia, de iudicio: de peccato quidem,
quia non crediderunt in me, de iustitia, quia ad
patrem uado etiam non uidebitis me.quaeestistaiustitiaqua
eum non uiderent, nisi ut iustus ex fide uiueret et non respicientes
quae uidentur, sed quae non uidentur spiritu ex fide spem iustitiae
expectaremus?