De Peccatorum Meritis et Remissione et de Baptismo Parvulorum (1.68)

Dicet aliquis: \'si haec naturae purae non sunt, sed
uitiosae primordia, quia talis non est creatus Adam, cur Christus longe
excellentior et certe sine ullo peccato natus ex uirgine in hac tamen
infirmitate atque aetate procreatus apparuit?\' huic propositioni
respondemus Adam propterea non talem creatum, quia nullius
parentis praecedente peccato non est creatus in carne peccati,
nos ideo tales, quia illius praecedente peccato nati sumus in carne
peccati. Christus ideo talis, quia, ut de peccato condemnaret peccatum,
natus est in similitudine carnis peccati. non enim hoc agitur
de Adam, quod pertinet ad corporis quantitatem, quia non paruulus
factus est, sed perfecta mole membrorum — potest enim dici etiam [*] [*]
pecora sic creata, nec tamen eorum peccato factum esse, ut ex eis
pulli paruuli nascerentur, quod quale sit nunc non quaerimus — sed
agitur de illius mentis quadam ualentia usuque rationis, quo praeceptum
dei legemque mandati et docilis Adam caperet et facile posset
custodire, si uellet. nunc autem homo sic nascitur, ut hoc omnino non
possit propter horrendam ignorantiam atque infirmitatem non carnis,
sed mentis, cum omnes fateamur in paruulo non alterius, sed
eiusdem substantiae, cuius in primo homine fuit, hoc est rationalem
animam degere. quamquam etiam ipsa tanta carnis infirmitas
nescio quid, quantum arbitror, poenale demonstrat. mouet enim,
si illi primi homines non peccassent, utrum tales essent filios habituri,
qui nec lingua nec manibus nec pedibus uterentur. nam propter
uteri capacitatem fortasse necesse fuerit paruulos nasci, quamuis,
cum exigua sit pars corporis costa, non tamen propter hoc deus paruulam
uiro coniugem fecit, quam aedificauit in mulierem. unde et
eius filios poterat omnipotentia creatoris mox editos grandes protinus
facere.