De Peccato Originali (34-36)

Quapropter quisquis humanam contendit in
qualibet aetate naturam non indigere medico secundo Adam,
quia non est uitiata in primo Adam, non in aliqua quaestione,
in qua dubitari uel errari salua fide potest, sed in ipsa regula
fidei, qua christiani sumus, gratiae dei conuincitur inimicus.
quale est autem, quod ab istis illa quae ante legem fuit uelut adhuc
minus malis moribus uitiata hominum natura laudatur? neque
respiciunt tantis tamquam intolerabilibus peccatis homines tunc
fuisse submersos, ut excepto uno homine dei et eius coniuge .
\' tribusque filiis et totidem nuribus iusto iudicio dei sicut igne
postea terra exigua Sodomorum ita totus mundus diluuio deleretur.
ex quo tempore igitur perunum hominem peccatum
intrauit in mundum et per peccatum mors, et ita in [*] [*] [*] [*]
omnes homines pertransiit, in quo omnes peccauerunt,
profecto uniuersa massa perditionis facta est possessio
perditoris. nemo itaque, nemo prorsus inde liberatus est
aut liberatur aut liberabitur nisi gratia redemptoris.

Et ante Abraham quidem utrum aliquo corporali
et uisibili sacramento iusti uel eorum paruuli signarentur, scriptura
non exprimit. ipse tamen Abraham signum accepit
circumcisionis signaculum iustitiae fidei et sic accepit,
ut deinceps etiam omnes paruulos domus suae circumcidere
iuberetur, recentissimos a uisceribus matrum octauo die natiuitatis
eorum, ut etiam hi, qui corde ad iustitiam credere nondum
possent, tamen iustitiae fidei signaculum sumerent. quod sub
terrore tanto est imperatum, ut diceret deus animam illam de
suo populo perituram, cuius octauo die praeputii circumcisio
facta non fuisset. huius tam horribilis poenae iustitia si quaeratur,
nonne istorum omnis de libero arbitrio et laudabili sanitate
et puritate naturae quantumlibet arguta sit argumentatio
repercussa et confracta dissiliet? quid enim mali, quaeso, paruulus
propria uoluntate commisit, ut alio neglegente et eum
non circumcidente ipse damnetur damnatione tam seuera, ut
pereat anima illa de populo suo? neque enim temporalis mortis
terror incussus est, cum de iustis, quando moriebantur, tunc.
potius diceretur: et appositus est ad populum suum
uel appositus est ad patres suos, quoniam deinceps homini
nulla. temptatio formidatur, quae illum separet a populo
suo, si populus eius ipse est populus dei. [*] [*]

Quid sibi ergo uult pro nullo propriae uoluntatis
admisso tanta damnatio? neque enim, sicut nonnulli secundum
Platonicos opinantur, hoc uniuscuiusque infantis animae redditur,
quod ante istam uitam sua uoluntate commisit, cum haberet
ante hoc corpus uel bene uel male uiuendi liberum arbitrium,
cum Paulus apostolus apertissime dicat nondum natos nihil
egisse boni uel mali. unde ergo recte infans illa perditione
punitur, nisi quia pertinet ad massam perditionis et iuste intellegitur
ex Adam natus antiqui debiti obligatione damnatus,
nisi inde fuerit non secundum debitum, sed secundum gratiam
liberatus? quam gratiam nisi gratiam dei per Iesum Chri
stum dominum nostrum, quem profecto inter cetera
ueterum sacramenta etiam ipsa praeputii circumcisio prophetauit?
dies enim octauus est in hebdomadum recursibus dies
dominicus, quo resurrexit dominus, et petra erat Christus.
unde circumcisionis cultellus est petrinus et caro praeputii
corpus peccati.