De Peccato Originali (10-12)

Cum enim nos in epistula, quam ei quinque episcopi
scripsimus, eorundem gestorum Palaestinorum, quorum ad nos
iam fama peruenerat, commemorationem fecissemus dicentes in
Oriente, ubi degit, gesta ecclesiastica facta esse, quibus putatur
esse purgatus, atque ad hoc inter cetera ille rescriberet, cum
sint\', inquit, 'aliqua in ipsis posita gestis, quae obiecta partim
ille uitando suppressit, partim multa in se uerba retorquendo
tota obscuritate confudit, aliqua magis falsa quam uera ratione,
ut ad tempus poterat uideri, purgauit negando alia, alia falsa
interpretatione uertendo. sed utinam, quod optandum magis
est, iam se ille ad ueram catholicae fidei uiam ab illo suo
errore conuertat et cupiat uelitque purgari considerans [*] [*]
cotidianam dei gratiam adiutoriumque cognoscens, ut uideatur
uere et approbetur ab omnibus manifesta ratione correctus
non gestorum iudicio, sed ad catholicam fidem corde conuerso.
unde non possumus illorum nec approbare nec culpare iudicium,
cum nesciamus utrum uera sint gesta aut, si uera sint, constet
magis supterfugisse quam se tota ueritate purgasse\\ uidetis
certe in his uerbis quemadmodum papa beatissimus Innocentius
non tamquam de incognito loqui uideatur; uidetis qualem
tulerit de illius purgatione sententiam; uidetis quid successor
eius sanctus papa Zosimus recolere debuerit, sicut recoluit,
ut in eo sui praecessoris iudicium remota cunctatione firmaret.

Iam nunc diligenter attendite, unde monstretur quod
Palaestinos Pelagius fefellerit iudices, ut alia taceam, in hac
ipsa quaestione de baptismate paruulorum, ne forte cuipiam
in eo quod diximus eum sensum, in quo liberior Caelestius
fuit, uobis occultasse Pelagium, cum et ipse non aliter sentiat,
calumniari potius uel suspicari quam certum aliquid comprehendisse
uideamur. nempe iam superius satis claruit propterea
Caelestium noluisse damnare quod dicitur \'Adae peccatum
ipsi soli obfuisse, non generi humano et infantes qui nascuntur
in eo statu esse, in quo Adam fuit ante praeuaricationem\',
quia uidebat, si ista damnaret, confirmare se in infantibus
peccati ex Adam transitum. haec autem cum fuissent obiecta
Pelagio, quod ea cum Caelestio etiam ipse sentiret, sine ulla
retractatione damnauit. quod licet uos legisse sciam, tamen
quia non solis uobis hoc scribitur, ne pigeat lectorem ad ipsa
gesta recurrere uel, si ea non habet, etiam cum labore perquirere,
ipsa inde uerba transcribimus, quae infra scripta sunt.

\'Synodus dixit: nunc quoniam anathematizauit
Pelagius insertum stultiloquium recte respondens hominem cum [*] [*]
adiutorio dei et gratia posse esse ava[iaprrTov, sine peccato,
respondeat et ad alia capitula. aliud capitulum in doctrina
Caelestii discipuli Pelagii ex eis quae Carthagine a sancto
Aurelio Carthaginensi episcopo cum aliis episcopis audita
sunt et commemorata: Adam mortalem factum, qui siue peccaret
siue non peccaret moriturus esset. quoniam peccatum
Adae ipsum solum laeserit et non genus humanum. quoniam
lex sic mittat ad regnum quemadmodum et euangelium. quoniam
ante aduentum Christi fuerint homines sine peccato.
quoniam infantes nuper nati in eo statu sint, in quo Adam
fuit ante praeuaricationem. quoniam neque per mortem uol
praeuaricationem Adae omne genus hominum moriatur neque
per resurrectionem Christi omne genus hominum resurgat. quoniam
sanctus episcopus Augustinus aduersus discipulos eius
in Sicilia respondit Hilario ad subiecta capitula scribens librum
in quo ista continentur: posse hominem sine peccato esse, si
uelit. infantes, etsi non baptizentur, habere uitam aeternam.
diuites baptizatos, nisi omnibus abrenuntient, si quid boni uisi
fuerint facere, non reputari illis neque regnum dei posse eos
habere, Pelagius dixit: [de] posse quidem hominem sine peccato
esse dictum est superius; de eo autem, quod fuerint homines
ante aduentum domini sine peccato, dicimus et nos quoniam
ante aduentum Christi uixerunt quidam sancte ac iuste secundum
scripturarum sanctarum traditionem. reliqua uero et secundum
ipsorum testimonium a me dicta) non sunt, pro quibus ego
satisfacere non debeo; sed tamen ad satisfactionem sanctae
synodi anathematizo eos qui sic tenent aut aliquando tenuerunt\'.