De Nuptiis et Concupiscentia (2.55)

Hinc iste pergit ab eis, qui coniunguntur, ad
eos, qui gignuntur, propter quos in hac quaestione tantis
aduersus nouos haereticos disputationibus laboramus, et occulto
dei conpulsus instinctu dicit aliquid, ubi totum istum nodum
sua confessione dissoluit. uolens enim nobis maiorem inuidiam
commouere, quia dicimus etiam de legitimis nuptiis sub
peccato paruulos nasci, \'illos ergo\', inquit, \'qui numquam nati
sunt, bonos potuisse esse dicis, istos uero, qui mundum inpleuerunt,
pro quibus Christus mortuus est, diaboli opus et
de morbo natos et ab exordio reos definis. probaui itaque\',
inquit, \'nihil te aliud agere, quam ut deum neges horum, qui
sunt, hominum conditorem\'. ego quidem conditorem hominum
omnium, quamuis omnes sub peccato nascantur et pereant,
nisi renascantur, non dico nisi deum; uitium quippe inseminatum
est persuasione diaboli, per quod sub peccato nati
sunt, non natura condita qua homines sunt. libido autem
pudenda non moueat membra, nisi quando uolumus, et non
est morbus; non de illa erubescat etiam licitus et honestus
coniugatorum concubitus uitando conspectum et adpetendo
secretum, et non est morbus; non prohibeat apostolus in hoc
morbo possideri uxores, et non est morbus. quod enim graecus
habet: νπά rcadst IrciitojiAac, alii latine interpretati sunt: in [*] [*]
morbo desideriiuel concupiscentiae, aliiuero: in passione
concupiscentiae, uel si quo alio modo in aliis atque aliis
codicibus inuenitur. sed passio in latina lingua, maxime usu
loquendi ecclesiastico, non ad uituperationem consueuit intellegi.