De Nuptiis et Concupiscentia (2.53)

(Illae ergo nuptiae\', inquit, \'quae sine concupiscentia,
sine motu corporum, sine necessitate sexuum, ut dicis,
esse potuerunt, a te pronuntiantur laudabiles; ista uero coniugia,
quae nunc aguntur, a diabolo inuenta definis. illa itaque\',
inquit, \'quae institui potuisse somnias, bona deliberas, ista
uero, de quibus dicit scriptura diuina: relinquet homo
patrem et matrem et adhaerebit uxori suae, et erunt
duo in carne una, profiteris mala diabolica, morbum postremo
debere, non coniugium nuncupari\'. non est mirum, si Pelagiani
dicta nostra in sensus quos uolunt detorquere conantur, quando
et de scripturis sanctis, non ubi obscure aliquid dictum est,
sed ubi clara et aperta sunt testimonia, id facere consueuerunt
more quidem haereticorum etiam ceterorum. quis enim diceret
sine motu corporum, sine necessitate sexuum nuptias esse [*] [*]
potuisse? deus enim fecit sexus, quia masculum et feminam
fecit eos, sicut scriptum est. unde autem fieri posset, ut qui
fuerant coniungendi et ipsa coniunctione generaturi sua corpora
non mouerent, quandoquidem nullus fit hominis ad hominem
corporalis accessus, si desit corporis motus? non ergo hic
quaestio est de motu corporum, sine quo non possent omnino
misceri, sed de pudendo motu genitalium, qui profecto non
esset et tamen seminatrix commixtio non deesset, si genitalia
non libidini, sed uoluntati sicut cetera membra seruirent. an non
etiam nunc in corpore mortis huius imperatur pedi, brachio,
digito, labro, linguae, et ad nutum nostrum continuo porriguntur?
humori denique, quod est mirabilius, in uesica intus
posito qui, et quando eius copia non urgemur, imperatur ut
profluat et obtemperat? immo ipsis abditis uisceribus et
neruis, quibus idem humor continetur, imperatur, ut eum [*]
propellant, exprimant, eiciant, et, si sanitas adest, sine difficultate
seruiunt uoluntati. quanto ergo facilius atque tranquillius
oboedientibus genitalibus corporis partibus et ipsum membrum
porrigeretur et homo seminaretur, nisi hominibus illis inoboedientibus
membrorum istorum inoboedientia iusto supplicio
redderetur? quod supplicium casti sentiunt, qui procul dubio
mallent, si possent, iubente uoluntate quam pruriente uoluptate
filios seminare. inmundi autem, qui propter istum morbum.
non solum meretrices, uerum etiam coniuges amant, de hoc
supplicio carnis grauiore supplicio mentis exultant. [*] [*]