De Nuptiis et Concupiscentia (2.44)

Quid est ergo quod quaerit a nobis: per quid
peccatum inuenitur in paruulo? utrum per uoluntatem an
per nuptias an per parentes? sic enim loquitur et tamquam .
ad omnia ista respondet et a peccato quasi cuncta ista [*] [*]
purgando nihil uult remanere unde peccatum inueniatur in paruulo.
uerba denique iam ipsa eius adtende: \'per quid igitur\', inquit,
\'peccatum inuenitur in paruulo? per uoluntatem? nulla in eo
fuit. per nuptias? sed hae pertinent ad opus parentum, quos
in hoc actu non peccasse praemiseras, sed, quantum ex consequentibus
adparet, non hoc uere concesseras. ipsae sunt igitur
execrandae\', inquit, \'quae causam fecerunt malo? sed illae solae
opus indicant personarum. parentes igitur qui conuentu suo
causam fecere peccato iure damnabiles sunt. ambigi ergo\',
inquit, \'iam non potest, si tuam sequamur sententiam, coniuges
aeterno supplicio mancipari, quorum labore actum est, ut ad
dominatum exercendum in homines diabolus perueniret. et ubi
est, quod paulo ante hominem opus dei dixeras? quia, si per
originem malum in hominibus, per malum ius diaboli in
homines, diabolum esse dicis auctorem hominum, a quo est
origo nascentium; si autem credis a deo hominem fieri et esse
coniuges innocentes, uide quam stare non possit trahi ex his
originale peccatum\'.,