De Nuptiis et Concupiscentia (2.4)

Deinde alia mea uerba subtexuit, ubi dixi: \'nec aduertunt
quod ita nuptiarum bonum malo originali, quod inde trahitur,
non potest accusari, sicut adulteriorum et fornicationum malum
bono naturali, quod inde nascitur, non potest excusari; nam
sicut peccatum, siue hinc siue inde trahatur, opus est diaboli,
sic homo, siue hinc siue inde nascatur, opus est dei.\' etiam
hic ea praetermisit, in quibus aures catholicas timuit. nam ut [*] [*]

ad haec uerba ueniretur, supra dictum erat a nobis: \'hoc ergo
quia dicimus, quod antiquissima atque firmissima catholicae
fidei regula continetur, isti nouelli et peruersi dogmatis adsertores,
qui nihil peccati esse in paruulis dicunt, quod lauacro
regenerationis abluatur, tamquam damnemus nuptias et tamquam
opus dei, hoc est hominem qui ex illis nascitur opus
diaboli esse dicamus, infideliter uel imperite calumniantur\'. his
ergo nostris praetermissis sequuntur illa nostra quae posuit,
sicut supra scriptum est. in his itaque quae praetermisit hoc
timuit, quia cuncta ecclesiae catholicae pectora conuenit fidemque
ipsam antiquitus traditam atque fundatam clara quodam
modo uoce compellat et aduersus eos uehementissime permouet
quod diximus, \'quia nihil peccati esse in paruulis dicunt, quod
lauacro regenerationis abluatur\'. omnes enim ad ecclesiam non
propter aliud cum paruulis currunt, nisi ut in eis originale
peccatum generatione primae natiuitatis adtractum regeneratione
secundae natiuitatis expietur.