De Nuptiis et Concupiscentia (1.35)

Quamquam paulo superius et ipse apostolus
quomodo recte potuerit de carne sua dicere: captiuantem
me, satis euidenter aperuit. cum enim dixisset: scio enim
quia non habitat in me, id ipsum exponens adiunxit et
ait: hoc est in carne mea, bonum. haec ergo captiuatur
sub lege peccati, in qua non habitat bonum, hoc est caro.
carnem autem nunc appellauit, ubi est morbidus quidam
carnis adfectus, non ipsam corporis conformationem, cuius
membra non adhibenda sunt arma peccato, id est eidem
ipsi concupiscentiae, quae hoc carnale nostrum captiuum
tenet. nam quantum adtinet ad ipsam corporalem substantiam
atque naturam, in uiris fidelibus, siue coniugatis siue continentibus,
iam templum dei est. attamen, si omnino nihil
carnis nostrae captiuum teneretur non quidem sub diabolo,
quia et ibi facta est peccati remissio, ut peccatum non inputetur,
quod proprie lex peccati uocatur, tamen sub ipsa lege
peccati, hoc est sub concupiscentia sua, nisi aliquantum teneretur
caro nostra captiua, quomodo esset uerum, quod ait
idem apostolus: adoptionem expectantes, redemptionem
corporis nostri? in tantum igitur adhuc expectatur redemptio
corporis nostri, in quantum adhuc ex aliqua parte captiuum
est sub lege peccati. unde et hic exclamans ait: infelix ego
homo, quis me liberabit de corpore mortis huius? gratia
dei per Iesum Christum dominum nostrum. ubi quid
intellecturi sumus, nisi quia corpus quod corrumpitur,
adgrauat animam? cum ergo id ipsum corpus iam [*] [*]
incorruptibile recipietur, plena erit liberatio a corpore mortis huius,
a quo non liberantur, qui sunt ad poenam resurrecturi. ad
corpus ergo mortis huius intellegitur pertinere, ut alia lex
in membris repugnet quidem legi mentis, dum caro concupiscit
aduersus spiritum, etsi mentem non subiuget,
quia et spiritus concupiscit aduersus carnem. atque ita
quamuis lex ipsa peccati captiuum teneat aliquid carnis,
unde resistat legi mentis, non tamen regnat in nostro licet
mortali corpore, si non oboeditur desideriis eius. solent enim
et hostes, aduersus quos dimicatur, et inferiores esse in certamine
et uicti aliquid tenere captiuum. quod in carne nostra
quamuis sub peccati lege teneatur, tamen in spe redemptionis
est, quia ipsa uitiosa concupiscentia nulla omnino remanebit,
caro autem nostra ab ea peste morboque sanata et tota inmortalitate
uestita in aeterna beatitudine permanebit.