De Nuptiis et Concupiscentia (1.30)

Agit enim aliquid concupiscentia carnis et
quando ei non exhibetur uel cordis adsensus, ubi regnet, uel
membra uelut arma quibus inpleatur quod iubet. agit autem
quid nisi ipsa desideria mala et turpia? non enim si bona
et licita essent, eis oboedire prohiberet apostolus dicens:
non regnet peccatum in uestro mortali corpore ad
oboediendum desideriis eius; non enim ait: ad habenda
desideria eius, sed: ad oboediendum desideriis eius, ut,
quoniam sunt in aliis maiora, in aliis minora, prout quisque
in hominis interioris nouitate profecerit, in hoc agonem iustitiae
pudicitiaeque seruemus, ne illis oboediamus. ut tamen nec
ipsa sint desideria, uelle debemus, etiamsi in corpore mortis
huius id obtinere non possumus. hinc enim et alio loco idem
apostolus loquens uelut ex suae personae introductione nos [*]
instruit dicens: non enim quod nolo, hoc ago, sed quod
odi, illud facio, id est concupisco, quia et hoc nollet
facere, ut esset omni ex parte perfectus. si autem quod [*] [*]
nolo, inquit, hoc facio, consentio legi quoniam bona,
quia hoc et illa non uocatur, quod et ego nolo. non uult enim
ut concupiscam, quae dicit: non concupisces, et ego nolo
concupiscere. in hoc itaque consentiunt uoluntas legis et mea.
uerum quia concupiscere nolebat et tamen concupiscebat, sed
eidem concupiscentiae nequaquam consentiendo seruiebat, adiunxit
atque ait: nunc autem iam non ego operor illud,
sed id quod in me habitat peccatum.