De Nuptiis et Concupiscentia (1.26)

Hoc generi humano inflictum uulnus a diabolo quidquid
per illud nascitur cogit esse sub diabolo, tamquam de suo
frutice fructum iure decerpat, non quod ab illo sit natura
humana, quae non est nisi ex deo, sed uitium, quod non est
ex deo. non enim propter se ipsam, quae laudabilis est,
quia opus dei est, sed propter damnabile uitium, quo uitiata
est, natura humana damnatur. et propter quod damnatur,
propter hoc et damnabili diabolo subiugatur, quia et ipse diabolus
spiritus inmundus est et utique bonum, quod spiritus,
malum, quod inmundus, quoniam spiritus est natura, inmundus
est uitio: quorum duorum illud a deo est, hoc ab [*] [*]

ipso. non itaque tenet homines, siue maioris siue infantilis
aetatis, propter quod homines sunt, sed propter quod inmundi
sunt. qui ergo miratur quia creatura dei subditur diabolo,
non miretur; subditur enim creatura dei creaturae dei, minor
maiori, quia homo angelo, nec tamen propter naturam, sed
propter uitium, quia inmundus inmundo. hic est fructus eius
ex antiqua inmunditiae stirpe, quam plantauit in homine,
maiores quidem poenas ultimo iudicio, quanto est inmundior,
ipse passurus; uerumtamen et quibus in illa damnatione
tolerabilius erit, huic sunt subditi uelut principi auctorique
peccati, quia nulla erit damnationis causa nisi peccatum.