De Nuptiis et Concupiscentia (1.17)

Sed tamen aliud est non concumbere nisi sola
uoluntate generandi, quod non habet culpam, aliud carnis
concumbendo adpetere uoluptatem, sed non praeter coniugem,
quod uenialem habet culpam, quia, etsi non causa propagandae
prolis concumbitur, non tamen huius libidinis causa propagationi
prolis obsistitur siue uoto malo siue opere malo. nam
qui hoc faciunt quamuis uocentur coniuges, non sunt nec
ullam nuptiarum retinent ueritatem, sed honestum nomen
uelandae turpitudini obtendunt. produntur autem quando eo
usque progrediuntur, ut exponant filios, qui nascuntur inuitis. [*] [*]
oderunt enim nutrire uel habere, quos gignere metuebant.
itaque cum in suos saeuit, quos nolens genuit tenebrosa
iniquitas, clara iniquitate in lucem promitur et occulta turpitudo
manifesta crudelitate conuincitur. aliquando eo usque
peruenit haec libidinosa crudelitas uel libido crudelis, ut
etiam sterilitatis uenena procuret et si nihil ualuerit, conceptos
fetus aliquo modo intra uiscera extinguat ac fundat,
uolendo suam prolem prius interire quam uiuere, aut si in
utero iam uiuebat, occidi ante quam nasci. prorsus si ambo
tales sunt, coniuges non sunt; et si ab initio tales fuerunt,
non sibi per conubium, sed per stuprum potius conuenerunt.
si autem non ambo sunt tales, audeo dicere: aut illa est
quodam modo mariti meretrix aut ille adulter uxoris.