De Nuptiis et Concupiscentia (1.15)

Itaque et apostolus, cum hinc loqueretur, ait: hoc
autem dico, fratres: tempus breue est; reliquum
est ut et qui habent uxores tamquam non habentes
sint, et qui flent, tamquam non flentes, et qui
gaudent, tamquam non gaudentes, et qui emunt,
tamquam non ementes, et qui utuntur hoc mundo,
quasi non utantur; praeterit enim figura huius
mundi. uolo uos sine sollicitudine esse. haec omnia,
ut exponendo aliquid hinc breuiter dicam, sic existimo intellegenda.
hoc, inquit, dico, fratres: tempus breue
est; non adhuc populus dei propagandus est generatione
carnaliter, sed iam regeneratione spiritaliter colligendus. reliquum
est ergo, ut et qui habent uxores, non carnali
concupiscentiae subiugentur, et qui flent tristitia praesentis
mali, gaudeant spe futuri boni, et qui gaudent
propter temporale aliquod commodum, timeant aeternum iudicium,
et qui emunt sic habendo possideant, ut amando
non haereant, et qui utuntur hoc mundo, transire se
cogitent, non manere; praeterit enim figura huius
mundi. uolo uos, inquit, sine sollicitudine esse,
hoc est: uolo sursum cor in his quae non praetereunt uos [*] [*] [*]

habere. deinde subiungit et dicit: qui sine uxore est,
cogitat ea quae sunt domini, quomodo placeat
domino;qui autem matrimonio iunctus est, cogitat
quae sunt mundi, quomodo placeat uxori, atque ita
quodam modo exponit quod supra dixerat: qui habent
uxores, tamquam non habentes sint. qui enim sic
habent uxores, ut cogitent ea quae sunt domini, quomodo
placeant domino, nec in his quae sunt mundi cogitent placere
uxoribus, tamquam non habentes sunt. quod ea facilitate fit,
quando et uxores tales sunt, ut eis mariti non ideo placeant,
quia diuites, quia sublimes, quia genere nobiles, quia carne
amabiles, sed quia fideles, quia religiosi, quia pudici, quia
uiri boni sunt.