De Ordine (1.12)

Cui ego: Licet, inquam, me odiosum percontatorem
uoces — uix enim possum non esse, qui expugnaui, ne cum Pyramo
et Thisbe conloquereris — pergam tamen quaerere abs te. natura
ista, quam uis uideri ordinatam, cui bono - ut de ceteris rebus innumerabilibus
taceam- istas ipsas arbores, quae fructus non afferunt,
procreauit? — At illo cogitante, quid diceret, ait Trygetius: Numquidnam
usus arbustorum in solis fructibus praebetur hominibus?
quanta sunt alia, quae umbra, lignis, quamuis postremo, quae ipsis
frondibus seu foliis fiant? — Noli obsecro, inquit ille, interrogationibus
eius haec reddere. innumerabilia sunt enim, quae proferri [*] [*] [*]
possunt, ex quibus nulla est hominibus utilitas aut certe ita latet
uel inbecilla est, ut ab hominibus, praesertim nobis, erui defendiue
non possit. ipse potius nos doceat, quomodo aliquid fiat, quod non
causa praecesserit. — Post, inquam, ista uidebimus. non enim iam
me necesse est esse doctorem, cum tu, qui iam tantae rei te certum
esse professus es, adhuc me nihil docueris nimium discere cupientem
et propter hoc solum dies noctesque uigilantem.