De Natura Boni (26-30)

Quia ergo deus omnia, quae non de se genuit, sed per
uerbum suum fecit, non de his rebus, quae iam erant, sed
de his, quae omnino non erant, hoc est de nihilo fecit, ita
dicit apostolus: qui uocat ea, quae non sunt, tamquam
sunt. apertius autem in libro Machabaeorum scriptum est:
oro te, fili, respice ad caelum et terram et omnia,
quae in eis sunt; uide et scito, quia non erant, ex [*] [*]

"Ex ipso" autem non hoc significat quod „ae ipso."
quod enim de ipso est, potest dici "ex ipso;" non autem
omne, quod" ex ipso" est, recte dicitur "de ipso;" ex ipso
enim caelum et terra, quia ipse fecit ea, non autem de ipso,
quia non de substantia sua. -sicut aliquis homo si gignat
filium et faciat domum, ex ipso filius, ex ipso domus, sed
filius de ipso, domus de terra et de ligno. sed hoc quia homo
est, qui non potest aliquid etiam de nihilo facere; deus
autem, ex quo omnia, per quem omnia, in quo omnia, non
opus habebat aliqua materia, quam ipse non fecerat,. adiuuari
omnipotentiam suam.

Cum autem audimus "omnia ex ipso et per ipsum
et in ipso," omnes utique naturas intellegere debemus, quae
naturaliter sunt. neque enim ex ipso sunt peccata, quae ua.
turam non seruant. sed uitiant. quae peccata ex uoluntate
esse peccantium multis modis sancta scriptura testatur, praecipue
illo. quo dicit apostolus: existimas autem hoc, o
homo, qui iudicas eos, qui talia agunt, et facis ea,
quoniam tu effugies iudicium dei? an diuitias benignitatis
et patientiae eius et longanimitatis contemnis,
ignorans, quoniam patientia dei ad paenitentiam
te adducit? secundum duritiam autem cordis tui et [*] [*]

Nec tamen, cum in deo sint uniuersa, quae condidit,
inquinant eum, qui peccant, de cuius sapientia dicitur: adtingit
autem omnia propter suam munditiam, et nihil
inquinatum in eam incurrit. oportet enim, ut sicut deum
incorruptibilem et incommutabilem, ita consequenter etiam
incoinquinabilem credamus.

Quia uero et minima bona, hoc est terrena atque mortalia
ipse fecit, illo apostoli loco sine dubitatione intellegitur,
ubi loquens de membris carnis nostrae "quia si glorificatur
unum membrum, congaudent omnia membra; et si
patitur unum membrum, conpatiuntur omnia membra"
etiam hoc ibi ait: deus posuit membra, singulum quodque
eorum in corpore prout uoluit et: deus temperauit
corpus ei, cui deerat, maiorem honorem dans,
ut non essent scissurae in corpore, sed idem ipsum
ut pro inuicem sollicita sint membra. hoc autem, quod
sic in modo et specie et ordine membrorum carnis laudat
apostolus, in omnium animalium carne inuenis, et maximorum
et minimorum, cum omnis caro in bonis terrenis ac per hoc
minimis deputetur.