De Natura Boni (25)

Neque enim audienda sunt deliramenta hominum, qui
nihil hoc loco aliquid intellegendum putant et ad huiusmodi
uanitatem propterea putant cogi posse aliquem. quia ipsum
nihil in fine sententiae positum est. ergo, inquiunt, factum
est et ideo, quia factum est, ipsum nihil aliquid est; sensum
enim perdiderunt studio contradicendi nec intellegunt nihil
interesse, utrum dicatur "sine illo factum est nihil," an
sine illo nihil factum est," quia etsi illo ordine diceretur [*] [*]

"sine illo nihil factum est" , possent nihilominus dicere
ipsum nihil aliquid esse, quia factum est. quod enim reuera
est aliquid, quid interest, utrum ita dicatur "sine illo facta
est domus" an "sine illo domus est facta," dum intellegatur
aliquid sine illo factum, quod aliquid domus est? ita quia
dictum est: sine illo factum est nihil, quoniam nihil
utique non est aliquid, quando uere et proprie dicitur, siue
dicatur "sine illo factum est nihil" siue "sine illo
nihil factum est* uel "nihil est factum" nihil interest.
quis autem uelit loqui cum hominibus, qui hoc ipsum, quod
dixi "nihil interest". possunt dicere: ergo interest aliquid,
quia ipsum nihil aliquid est ? hi autem, qui sanum habent
cerebrum, rem manifestissimam uident hoc idem intellegi,
cum dixi „nihil interest," quod intellegeretur si dicerem
"interest nihil." at isti si alicui dicant: quid fecisti? et ille
respondeat nihil se fecisse, consequens est ut ei calumnientur
dicentes: fecisti ergo aliquid, quia nihil fecisti; ipsum enim
nihil aliquid est. habent autem et ipsum dominum in fine
sententiae ponentem hoc uerbum, ubi ait: et in occulto
locutus sum nihil. ergo legant et taceant.