De Mendacio (37)

Item quod scriptum est: uerbum custodiens filius
a perditione longe aberit; excipiens autem excipit
illud sibi, et nihil falsi de ore ipsius procedit,
dicit aliquis non aliud hic accipiendum esse, quod positum
est: excipiens uerbum filius, nisi uerbum dei, quod est
ueritas. ergo (excipiens ueritatem filius a perditione
longe aberit\' refertur ad illud, quod dictum est: perdes
omnes, qui loquuntur mendacium. quod uero sequitur: [*] [*]

excipiens autem excipit illud sibi, quid aliud insinuat,
nisi quod apostolus dicit: opus autem suum probet
unusquisque, et tunc in semet ipso habebit gloriam
et non in altero? qui enim excipit uerbum, id est ueritatem
non sibi sed ut homnibus placeat, non eam custodit, cum eis
uidet placeri posse mendacio. qui autem excipit sibi, nihil
falsum de ore ipsius procedit, quia etiam cum placet hominibus
mendacium, non mentitur ille, qui ueritatem, non de qua
illis, sed de qua deo placeret, excepit sibi. itaque non est,
cur hic dicatur: omnes quidem perdet, qui loquuntur mendacium,
sed non omne mendacium, quando uniuersaliter omnia
mendacia circumcisa sunt in eo, quod dictum est: et nihil
falsi de ore ipsius procedit. sed dicit alius ita esse
accipiendum, sicut accepit apostolus Paulus, quod ait dominus:
ego autem dico uobis, non iurare omnino. nam et hic
omnis iuratio circumcisa est, sed ab ore cordis, ut numquam
uoluntatis adprobatione fieret, sed necessitate infirmitatis alterius,
id est a malo alterius, cui non aliter uidetur persuaderi
posse quod dicitur, nisi iurando fides fiat; aut ab illo malo
nostro, quod huius mortalitatis adhuc pellibus inuoluti cor nostrum
non ualemus ostendere: quod utique si ualeremus, iuratione
opus non esset. quamquam etiam in hac tota sententia, si,
quod dictum est: custodiens uerbum filius a perditione
longe aberit, de ipsa dictum est ueritate, per quam facta
sunt omnia, quae incommutabilis semper manet, quoniam
doctrina religionis ad eam contemplandam perducere nititur,
potest uideri ad hoc esse dictum: et nihil falsi de ore [*] [*]
ipsius procedit, ut nihil falsi, quod ad doctrinam pertinet,
dicat. quod mendacii genus nulla omnino conpensatione subeundum
penitusque ac praecipue deuitandum est. aut si quod
dictum est \'nihil falsi\', absurde accipitur, si non ad omne
mendacium referatur, quod dictum est de ore ipsius\\ secundum
superiorem disputationem os cordis accipiendum esse
contendit, qui aliquando putat esse mentiendum.