De Mendacio (28)

Scriptum est etiam: ego autem dico uobis, non
iurare omnino. iurauit autem ipse apostolus in epistulis
suis et sic ostendit, quomodo accipiendum esset quod dictum
est: dico uobis, non iurare omnino: ne scilicet iurando
ad facilitatem iurandi ueniatur, ex facilitate ad consuetudinem
atque ita ex consuetudine in periurium decidatur. et ideo non
inuenitur iurasse nisi scribens, ubi consideratio cautior non
habet linguam praecipitem. et hoc utique a malo, sicut dictum
est: quod autem amplius est, a malo est, non tamen
suo, sed eorum infirmitatis, quibus etiam sic fidem facere
conabatur. nam quod loquens iurasset, dum non scriberet,
nescio utrum aliqua de illo scriptura narrauerit. et tamen
dominus, omnino, ait. non iurare; non enim concessit,
ut id liceret scribentibus. sed quia praecepti uiolati reum
Paulum, praesertim in epistulis conscriptis atque editis ad
spiritalem uitam salutemque populorum nefas est dicere,
intellegendum est illud, quod positum est \'omnino\', ad hoc
positum, ut, quantum in te est, non affectes, non ames, non
quasi pro bono cum aliqua delectatione adpetas iusiurandum.