De Gestis Pelagii (66)

De his autem quae post hoc iudicium ibi nescio quo
cuneo perditorum, qui ualde in peruersum perhibentur Pelagio
suffragari, incredibili audacia perpetrata dicuntur, ut dei serui
et ancillae ad curam sancti Hieronymi presbyteri pertinentes
sceleratissima caede afficerentur, diaconus occideretur, aedificia
monasteriorum incenderentur, uix ipsum ab hoc impetu atque [*] [*]

incursu impiorum in dei misericordia turris munitior tueretur,
tacendum nobis potius uideo et expectandum quid illic fratres
nostri episcopi de his tantis malis agendum existiment, quibus
eos dissimulare posse quis credat? impia quippe dogmata
huiusce modi hominum a quibuslibet catholicis, etiam qui ab
illis terris longe absunt, redarguenda sunt, ne ubicumque
nocere possint, quo peruenire potuerint; impia uero facta,
quorum cohercitio ad episcopalem pertinet disciplinam, ubi
committuntur, ibi potissimum a praesentibus uel in proximo
constitutis diligentia pastorali et pia seueritate plectenda sunt.
nos itaque tam longe positi optare debemus his causis talem
illic finem dari, de quo non sit necesse ubilibet ulterius iudicare,
sed quem nobis potius praedicare conueniat, ut animi
omnium, qui illorum scelerum fama usquequaque uolitante
grauiter uulnerati sunt, dei misericordia consequente sanentur.
unde iam huius libri terminus iste sit, qui, ut spero, si
sensibus tuis placere meruerit, adiuuante domino utilis erit
legentibus tuo quam meo nomine commendatior et tua diligentia
plurimis notior. [*] [*]