De Gestis Pelagii (62)

Ista haeresis cum plurimos decepisset et fratres, quos
non deceperat, conturbaret, Caelestius quidam talia sentiens
ad iudicium Carthaginensis ecclesiae perductus episcoporum
sententia condemnatus est. deinde post aliquot annos Pelagio,
qui magister eius perhiberetur, cum ista haeresis fuisset
obiecta, ad episcopale iudicium etiam ipse peruenit recitatisque
omnibus quae in libello contra eum dato Heros et
Lazarus episcopi Galli posuerant illis quidem absentibus et
de aegritudine unius eorum excusantibus Pelagium ad omnia
respondentem quattuordecim episcopi prouinciae Palaestinae [*] [*]

secundum responsiones eius alienum a peruersitate huius
haeresis pronuntiarunt, eam tamen haeresim sine ulla dubitatione
damnantes. approbauerunt enim secundum quod ille ad
ea quae obiecta sunt respondebat: \'adiuuari hominem per legis
scientiam ad non peccandum, sicut scriptum est: legem in
adiutorium dedit illis\'. non tamen ex hoc eandem legis
scientiam illam dei gratiam esse iudicauerunt, de qua scriptum
est: quis me liberabit de corpore mortis huius? gratia
dei per Iesum Christum dominum nostrum, nec ideo
dixisse Pelagium \'omnes uoluntate sua regi, ut non eos
regeret deus; respondit enim hoc se dixisse propter liberum
arbitrium, cui deus adiutor est eligenti bona, hominem uero
peccantem ipsum esse in culpa quasi liberi arbitrii. approba-.
uerunt etiam (iniquis et peccatoribus in die iudicii non esse
parcendum, sed aeternis eos ignibus puniendos\', quoniam hoc
se ille secundum euangelium dixisse respondit, ubi scriptum
est: isti ibunt in supplicium aeternum, iusti autem in
uitam aeternam. non autem dixerat omnes peccatores ad
aeternum pertinere supplicium, ut merito contra apostolum
dixisse uideretur, qui quosdam saluos ait futuros, sic tamen
quasi per ignem. \'regnum caelorum\' ideo approbauerunt
\'etiam in ueteri testamento esse promissum\', quoniam testimonium
dedit de propheta Daniele, ubi dictum est: et accipient
sancti regnum altissimi, hoc loco uetus testamentum
intellegentes ab illo appellatum non illud solum quod factum
est in monte Sina, sed scripturas omnes canonicas ante aduentum
domini ministratas. \'posse\' autem \'hominem esse sine peccato, [*] [*]
si uelit\', non sic approbatum est, quomodo ab illo in libro
suo positum uidebatur, tamquam hoc in sola potestate esset
hominis per liberum arbitrium — hoc quippe arguebatur sensisse
dicendo \'si uelit\' — sed quomodo nunc ipse respondit,
immo quomodo id breuius et apertius iudices episcopi sua
interlocutione commemorauerunt, hominem cum adiutorio dei
et gratia posse esse sine peccato. nec tamen definitum est,
quando istam perfectionem sancti assecuturi sint, utrum in
corpore mortis huius an quando absorbebitur mors in uictoriam.