De Gestis Pelagii (58)

Postea etiam de libro Caelestii capitula sibi obiecta in
eadem chartula multa congessit neque his interuallis, quae
continent gesta, duas responsiones, quibus eadem capitula
anathematizauit, sed unam simul omnibus subdidit. quod
studio breuitatis factum putarem, nisi plurimum ad id quod
nos mouet interesse perspicerem. ita enim clausit: \'iterum dico [*]

quoniam ista et secundum eorum testimonium non sunt mea.
pro quibus, ut dixi, satisfactionem non debeo; quae autem mea
esse confessus sum, haec recte me dicere affirmo; quae autem
dixi mea non esse secundum iudicium sanctae ecclesiae reprobo
anathema dicens omni contrauenienti sanctae et catholicae
ecclesiae doctrinis, similiter et his qui falsa fingentes nobis
calumniam commouerunt\'. hunc ultimum uersum non habent
gesta; sed nihil ad rem de qua solliciti esse debemus. sint
enim prorsus anathema et hi qui falsa fingentes eis calumniam
commouerunt. sed cum primum legi: \'quae autem dixi mea
non esse secundum iudicium sanctae ecclesiae (reprobo) factum
illud esse iudicium ecclesiae nesciens, quoniam hic tacitum
est et gesta non legeram, nihil aliud existimaui quam eum
fuisse pollicitum hoc se de his sensurum esse capitulis, quod
ecclesia iam non iudicasset, sed quandoque iudicaret, et ea
se reprobaturum, quae illa non iam reprobasset, sed quandoque
reprobaret, ut ad hoc pertineret etiam quod adiunxit
\'anathema dicens omni contrauenienti uel contradicenti sanctae
catholicae ecclesiae doctrinis\'. uerum autem, ut gesta testantur,
iam de his ecclesiasticum iudicium ab episcopis quattuordecim
factum erat, secundum quod iudicium se dixit ista omnia
reprobare et anathema dicere his qui talia sentiendo contra
iudicium ueniunt, quod iam factum fuisse gesta indicant. iam
enim dixerant iudices: quid ad haec quae lecta sunt capitula
dicit praesens Pelagius monachus? haec enim reprobat sancta
synodus et sancta dei catholica ecclesia\'. sed hoc qui nesciunt
et istam chartam legunt, putant aliquid illorum licite posse [*] [*] [*]
defendi, tamquam non fuerit iudicatum catholicae contrarium
esse doctrinae paratumque se Pelagius dixerit id de his rebus
sapere, quod ecclesia non iudicauit, sed iudicauerit. non itaque
sic scripsit in ea de qua nunc agimus chartula, ut cognosceretur
quod habet gestorum fides, omnia scilicet illa dogmata, quibus
eadem haeresis proserpebat et contentiosa conualescebat audacia,
ecclesiastico iudicio praesidentibus quattuordecim episcopis
esse damnata. quam rem si, ut est, innotescere timuit, se
potius corrigat quam nostrae licet serae uigilantiae qualicumque
succenseat. si autem hoc eum timuisse falsum est et
sicut homines suspicamur, ignoscat, dum tamen ea quae gestis,
quibus auditus est, anathematizata et reprobata sunt de cetero
oppugnet, ne parcendo illis non solum haec antea credidisse,
sed credere uideatur.