De Continentia (26-30)

Sunt etiam, qui aperte malignis seruiendo daemonibus
a corporis uoluptatibus continent, ut per eos expleant nefarias
uoluptates, quarum inpetum ardoremque non continent. unde
ut aliquid dicam et cetera propter sermonis longitudinem
taceam, quidam etiam non adtingunt uxores suas, dum quasi
mundi per magicas artes peruenire ad uxores moliuntur alienas.
o mirabilem continentiam, immo uero nequitiam atque inmunditiam
singularem! si enim uera esset continentia, magis
ab adulterio quam propter adulterium perpetrandum carnis
concupiscentia debuit a coniugio continere. hanc quippe concupiscentiam
carnis relaxare solet continentia coniugalis eiusque
frenis hactenus moderamen inponere, ut nec in ipso
coniugio inmoderata licentia diffluatur, sed custodiatur modus,
aut infirmitati coniugis debitus, cui hoc non secundum imperium
praecipit, sed secundum ueniam concedit apostolus,
aut filiis procreandis accommodatus, quae una fuit causa
miscendae inuicem carnis et patribus quondam et matribus
sanctis. id autem faciens continentia, id est moderans et
quodam modo limitans in coniugibus carnis concupiscentiam
et eius inquietum atque inordinatum motum certis quodam
modo finibus ordinans bene utitur hominis malo, quem facit
et uult perficere bonum, sicut deus utitur etiam hominibus
malis propter eos, quos perficit bonos.

Spiritus itaque hominis adhaerens spiritui dei concupiscit
aduersus carnem, id est aduersus se ipsum, sed pro se
ipso, ut motus illi siue in carne siue in anima secundum
hominem, non secundum deum, qui sunt adhuc per adquisitum
languorem, continentia cohibeantur propter adquirendam salutem,
ut homo non secundum hominem uiuens iam possit
dicere: uiuo autem iam non ego, uiuit uero in me
Christus. ubi enim non ego, ibi felicius ego, ut, quando
secundum hominem reprobus ullus motus exsurgit, cui non
consentit qui mente legi dei seruit, dicat etiam illud: iam
non ego operor illud. talibus quippe et illa dicuntur,
quae sicut eorum socii participesque debemus audire: si
consurrexistis cum Christo, quae sursum sunt
quaerite, ubi Christus est.in dextera dei sedens;
quae sursum sunt sapite, non quae super terram.
mortui enim estis, et uita uestra abscondita est
cum Christo in deo; cum Christus apparuerit, uita
uestra, tunc et uos cum illo apparebitis in gloria.
quibus loquatur intellegamus, immo uero adtentius audiamus.
nam quid hoc planius! quid apertius! eis certe loquitur, qui
consurrexerunt cum Christo, nondum utique carne, sed mente,
quos et mortuos dicit et magis hinc uiuos; nam uita uestra,
inquit, abscondita est cum Christo in deo. talium mor- .
tuorum uox est: uiuo autem iam non ego, uiuit uero
in me Christus. quorum ergo uita erat abscondita in deo, [*] [*]