De Conjugiis Adulterinis (1.17)

Sed inter id, quod inlicitum est et ideo non
expedit, atque id, quod licitum est nec tamen expedit, quid
intersit, aliqua uniuersali regula definire difficile est. citius
enim quisque dixerit: omne quod fieri non expedit, peccatum
est; omne autem peccatum inlicitum est. omne ergo quod
non expedit, inlicitum est. et ubi erunt illa, quae licita esse,
sed non expedire apostolus dixit, si omne quod non expedit,
licitum non est? quapropter quia uerum dixisse apostolum
dubitare non possumus et aliqua peccata esse licita dicere
non audemus, restat, ut dicamus fieri aliquid, quod non expediat,
et tamen, si licitum est, non esse peccatum, quamuis
quoniam non expedit, non sit utique faciendum. quodsi absurdum
uidetur, ut aliquid fiat quod non expedit et dicatur
peccasse qui fecerit, intellegendum est hoc ex consuetudine
sermonis absurdum: quae ita late patet, ut etiam iumenta,
quamuis sint rationis expertia, tamen plerumque dicamus
debere uapulare cum peccant; peccare autem proprie non est
nisi eius, qui utitur rationali uoluntatis arbitrio, quod in
omnibus mortalibus animantibus nonnisi homini est [*]
diuinitus adtributum. sed aliud est, cum proprie loquimur, aliud,
cum uerba ex aliis rebus transferendo uel abutendo mutuamur.