De Conjugiis Adulterinis (1.14)

Iam nunc illud uideamus, quod ait apostolus:
ceteris autem ego dico, non dominus, ad inparia scilicet,
hoc est, ubi non ambo christiani fuerant, coniugia locuturus.
quod mihi uisum est eum monendo dixisse. quia enim
coniux fidelis relinquere coniugem licite potuit infidelem, ideo
fieri hoc non dominus, sed apostolus prohibet. quod enim [*] [*]
dominus prohibet, fieri omnino non licet. monet ergo apostolus,
quod possit esse multorum occasio lucrandorum, ut fideles
coniuges in relinquendis infidelibus permissa licentia non utantur.
tibi autem uidetur infideles quoque dimitti a fidelibus
non licere, quia hoc uetat apostolus, cum ego dicam licere.
quia hoc non uetat, non tamen expedire, quia hoc ne fiat,
monet apostolus: qui reddit etiam rationem cur fieri non
expediat, quamuis liceat. quid enim scis, inquit, mulier,
si uirum saluum facies? aut unde scis, uir, si uxorem
saluam facies? cum etiam superius dixisset: sanctificatus
est enim uir infidelis in uxore, et sanctificata
est mulier infidelis in fratre, hoc est in christiano,
alioquin filii uestri, inquit, inmundi essent; nunc
autem sancti sunt. sic ad lucrandos coniuges et filios
Christo etiam exemplis, quae iam prouenerant, uidetur hortatus.
cur ergo non expediat etiam infideles coniuges dimitti
a fidelibus, causa euidenter expressa est. non enim propter
uinculum cum talibus coniugale seruandum, sed ut adquiractur
in Christo, recedi ab infidelibus coniugibus apostolus
uetat.