De Bono Viduitatis (16)

Nam et illud non insipienter proponi solet, ut
dicat qui potest, quaenam uidua meritis praeferenda sit:
utrum uniuira, quae cum uixisset diutius cum marito, filiis
procreatis saluisque uiduata continentiam professa est, an ea,
quae adulescentula intra duos annos amissis duobus uiris
nullis. ad consolationem extantibus liberis continentiam deo
uouit et in ea perseuerantissima sanctitate consenuit. hic se
exerceant, si possunt, disputando et nobis aliquid demonstrando,
qui de numero uirorum, non de ipsius continentiae
uiribus pensant merita uiduarum. si enim dixerint illi biuirae
illam uniuiram esse praeferendam, nisi adtulerint spiritalem
aliquam rationem uel auctoritatem, profecto inuenientur uirtuti [*]
animi non maiorem uirtutem animi, sed carnis felicitatem
anteponere. ad felicitatem quippe carnis pertinuit et diu cum
uiro uiuere et filios procreare. sed si non eam ob hoc praeponunt,
quia filios habuit, id ipsum certe, quod diu cum uiro
uixit, quid aliud quam carnis felicitas fuit? meritum porro
Annae illius eo maxime commendatur, quia cum tam cito
extulisset uirum, per prolixam aetatem suam diu cum carne
conflixit et uicit. sic enim scriptum est: et erat Anna prophetissa,
filia Phanuel, de tribu Aser: haec processerat
in diebus multis et uixerat cum uiro suo annis
septem a uirginitate sua; et haec uidua usque ad
annos octoginta quattuor, quae non discedebat de
templo ieiuniis et obsecrationibus seruiens nocte ac
die. uides, quemadmodum sancta uidua non solum eo praedicatur,
quod uniuira fuerit, uerum etiam quod paucos annos
cum marito uixerit a uirginitate sua et uidualis continentiae
munus usque ad tantam senectutem tanta pietatis seruitute
perduxerit.