De Bono Viduitatis (13)

Proinde qui dicunt talium nuptias non esse nuptias.
sed potius adulteria, non mihi uidentur satis acute ac diligenter
considerare quid dicant; fallit eos quippe similitudo
ueritatis. quia enim coniugium Christi dicuntur eligere quae [*] [*]
christiana sanctitate non nubunt, hinc argumentantur quidam
dicentes: si uiro suo uiuo quae alteri nubit, adultera est,
sicut ipse dominus in euangelio definiuit, uiuo ergo Christo,
cui mors ultra non dominatur, quae coniugium eius
elegerat. si homini nubit, adultera est. qui haec dicunt, acute
quidem mouentur, sed parum adtendunt hanc argumentationem
quanta rerum sequatur absurditas. cum enim laudabiliter etiam
uiuente uiro ex eius consensu continentiam femina Christo
uoueat, iam secundum istorum rationem nulla hoc facere
debet, ne ipsum Christum, quod sentire nefas est, adulterum
faciat, cui uiuente marito nubit. deinde cum primae nuptiae
melioris sint meriti quam secundae, absit, ut sanctarum uiduarum
iste sit sensus, ut Christus eis uideatur quasi secundus
maritus; ipsum enim habebant et antea, quando uiris suis
fideliter subditae seruiebant, non carnaliter, sed spiritaliter
uirum: cui ecclesia ipsa, cuius membra sunt, coniux est, quae
fidei, spei, caritatis integritate non in solis uirginibus sanctis,
sed etiam in uiduis et coniugatis fidelibus tota uirgo est.
uniuersae quippe ecclesiae, cuius illa omnia membra sunt,
apostolus dicit: aptaui uos uni uiro uirginem castam
exhibere Christo. nouit autem ille coniugem uirginem sine
corruptione fetare, quem in ipsa etiam carne potuit mater
sine corruptione procreare. fit autem per hanc minus consideratam
opinionem, qua putant lapsarum a sancto proposito [*] [*]
feminarum, si nupserint, non esse coniugia, non paruum
malum, ut a maritis separentur uxores, quasi adulterae sint,
non uxores; et cum uolunt eas separatas reddere continentiae,
faciunt maritos earum adulteros ueros, cum suis uxoribus
uiuis alteras duxerint.