De Bono Viduitatis (11)

Tu autem, quae et filios habes et eo saeculi
fine uiuis, quo iam tempus est non mittendi lapides,
sed colligendi, non amplectendi, sed continendi ab
amplexu — cum clamet apostolus: hoc autem dico,
fratres: tempus breue est; reliquum est, ut et qui
habent uxores, tamquam non habentes sint — profecto,
si secundas nuptias adpetisses, nullum prophetiae uel
legis obsequium, nullum prolis saltem carnale desiderium, sed
solius incontinentiae fuisset indicium. fecisses enim, quod ait [*] [*]
apostolus, cum dixisset: bonum esse illis, si sic permanserint
sicut et ego; continuo quippe addidit: quodsi
se non continent, nubant; malo enim nubere eas
quam uri. hoc enim dixit, ut effrenatae libidinis malum non
praecipitaretur in turpitudinem flagitiorum, cum exciperetur
honestate nuptiarum. gratias autem domino, quoniam peperisti
quod esse noluisti et uirginitas prolis tuae conpensauit dispendium
uirginitatis tuae; nam diligenter interrogata doctrina
christiana et primas nuptias iam isto tempore, nisi incontinentia
sit inpedimento, contemnendas esse respondet. qui enim
dixit: si se non continent, nubant, potuit dicere: si filios
non habent, nubant, si post resurrectionem praedicationemque
Christi, quando iam ex omnibus gentibus filiorum spiritaliter
gignendorum tanta suppetit copia, tale officium esset ex carne
filios propagare, quale primis temporibus fuit. et quod alibi
dicit: uolo igitur iuniores nubere, filios procreare.
matres familias esse, nuptiarum bonum apostolica sobrietate
et auctoritate commendat, non procreandi officium etiam
eis, quae continentiae bonum capiunt, tamquam ad obsequellam
legis inponit. denique cur hoc dixerit, pandit, cum adiungit
et dicit: nullam occasionem dare aduersario
maledicti gratia; iam enim quaedam conuersae
sunt retro post satanan, ut his uerbis eius intellegamus
eas, quas nubere uoluit, melius potuisse continere quam nubere, [*] [*]
sed melius nubere quam retro ire post satanan, id est ab
excellenti illo uirginalis uel uidualis castitatis proposito in
posteriora respiciendo cadere et interire. proinde quae se non
continent, nubant, antequam continentiam profiteantur, antequam
deo uoueant: quod nisi reddant, iure damnantur. alio
quippe loco de talibus dicit: cum enim in deliciis egerint
in Christo, nubere uolunt, habentes damnationem,
quoniam primam fidem inritam fecerunt, id
est uoluntatem ad nuptias a proposito continentiae deflexerunt.
irritam quippe fecerunt fidem, qua prius uouerant quod perseuerantia
inplere noluerunt. nuptiarum igitur bonum semper
est quidem bonum; sed in populo dei fuit aliquando legis
obsequium, nunc est infirmitatis remedium, in quibusdam uero
humanitatis solacium. filiorum quippe procreationi operam dare
non canino more per usum promiscuum feminarum, sed honesto
ordine coniugali non est in homine inprobandus affectus; etiam
ipsum tamen laudabilius transcendit et uincit caelestia cogitans
animus Christianus.