De Beata Vita (30)

Quod cum omnes ita esse faterentur: Illud iam, inquam,
sequitur, ut uideamus, quisnonegeat; is enim erit sapiens et beatus.
egestas autem stultitia est egestatisque nomen; hoc autem uerbum
sterilitatem quandam et inopiam solet significare. adtendite ergo
altius, quanta cura priscorum hominum siue omnia siue, quod manifestum
est, quaedam uerba creata sunt earum rerum maxime, quarum
erat notitia pernecessaria. iam enim conceditis omnem stultum
egere et omnem qui egeat stultum esse; credo uos etiam concedere
animum stultum esse uitiosum omniaque animi uitia uno stultitiae
nomine includi. primo autem die huius disputationis nostrae [*] [*]

nequitiam dixeramus esse ab eo dictam, quod necquicquam sit, cui
contrariam frugalitatem a fruge fuisse nominatam. ergo in his duobus
contrariis, hoc est frugalitate atque nequitia, illa duo uidentur
eminere, esse et non esse. egestati autem, de qua quaestio est, quid
putamus esse contrarium? - Hic, cum aliquantum cunctarentur:
Si dicam, inquit Trygetius, diuitias, uideo his paupertatem esse
contrariam. — Est quidem, inquam, uicinum; nam paupertas et
egestas unum atque idem accipi solet. tamen aliud uerbum inueniendum
est, ne meliori parti desit unum uocabulum, ut, cum illa pars
paupertatis et egestatis nomine abundet, ex hac parte solum opponatur
diuitiarum nomen. nihil enim absurdius, quam ut hic sit egestas
uocabuli, ubi est contraria pars egestati. — Plenitudo, inquit
Licentius, si dici potest, uidetur mihi recte opponi egestati.