De Beata Vita (29)

Quam conclusionem Trygetius cum se parum intellexisse
diceret: Quid, inquam, inter nos ratione conuenit? — Eum egere,
inquit, qui sapientiam non habeat. — Quid est ergo, inquam, egere?
— Sapientiam non habere. — Quid est, inquam, sapientiam non
habere ? hic cum taceret: Nonne hoc est, inquam, habere stultitiam ?
— Hoc, inquit. — Nihil est ergo aliud, inquam, habere egestatem
quam habere stultitiam; ex quo iam necesse est egestatem alio
uerbo nominari, quando stultitia nominatur; quamquam nescio [*]

quomodo dicamus: \'habet egestatem\' aut \'habet stultitiam\'. tale est
enim, ac si locum aliquem, qui lumine careat, dicamus habere tenebras,
quod nihil est aliud quam lumen non habere. non enim tenebrae
quasi ueniunt aut recedunt, sed carere lumine, hoc ipsum est iam
tenebrosum esse, ut carere ueste, hoc est esse nudum. non enim ueste
accedente ueluti aliqua res mobilis nuditas fugit. sic ergo dicimus
aliquem habere egestatem, quasi dicamus habere nuditatem. egestas
enim uerbum est non habendi. quam ob rem, ut quod uolo explicem.
sicut possum, ita dicitur \'habet egestatem\', quasi dicatur \'habet non
habere\'. itaque si stultitiam ipsam ueram certam egestatem esse monstratum
est, uide iam quaestionem quam susceperamus, utrum soluta
sit. dubitabatur enim inter nos, utrum, cum appellamus miseriam,
nihil aliud quam egestatem nominaremus. dedimus autem
rationem recte stultitiam uocari egestatem. sicut ergo et omnis stultus
miser et omnis miser stultus est, ita necesse est non solum
omnem, qui egeat, miserum, sed etiam omnem, qui miser sit, egentem
esse fateamur. at si ex eo, quod et omnis stultus miser est et
omnis miser stultus est, conficitur stultitiam esse miseriam, cur
non ex eo, quod et quisquis eget miser et quisquis miser est eget,
nihil aliud miseriam quam egestatem esse conficimus?