De Beata Vita (23)

Tertius autem dies disputationis nostrae matutinus
nubes, quae nos cogebant in balneas, dissipauit tempusque pomeridianum
candidissimum reddidit. placuit ergo in pratuli propinqua
descendere atque omnibus nobis, ubi commodum uisum est, considentibus
reliquus ita sermo peractus est: Omnia paene, inquam,
quae interroganti mihi concedi a uobis uolui, habeo ac teneo; quare
hodierno die, quo possumus tandem hoc nostrum conuiuium aliquo
interuallo dierum distinguere, aut nihil aut non multum erit, ut
opinor, quod mihi uos respondere necesse sit. dictum enim erat a
matre nihil esse aliud miseriam quam egestatem conuenitque inter [*] [*]
nos, qui egeant miseros esse. sed utrum omnes etiam miseri egeant,
nonnulla quaestio est, quam hesterno die non potuimus explicare.
hoc autem ita se habere si ratio demonstrauerit, perfectissime inuentum
est, qui sit beatus; erit enim ille, qui non eget. omnis enim
non miser beatus est; ergo beatus est, qui egestate caret, si quam
dicimus egestatem eandem miseriam esse constiterit.