De Baptismo (7.99-7.101)

Quibus omnibus consideratis puto me non temere
dicere alios ita esse in domo dei, ut et ipsi etiam sint eadem
domus dei quae dicitur aedificari super petram, quae unica
columba appellatur, quae sponsa pulchra sine macula et ruga
et hortus conclusus, fons signatus, puteus aquae uiuae. paradisus
cum fructu pomorum, quae domus etiam claues accepit
ac potestatem soluendi et ligandi. hanc domum si quis corripientem
corrigentemque contempserit, sit tibi, inquit, tamquam
ethnicus et publicanus. de hac domo dicitur:
domine, dilexi decorem domus tuae et locum habitationis
gloriae tuae, et: qui habitare facit unanimes
in domo, et: iucundatus sum in his qui dixerunt
mihi: in domum domini ibimus, et: beati qui
inhabitant in domo tua; in saecula saeculorum laudabunt
te, et innumerabilia talia. haec domus etiam triticum
dicitur siue tricenum siue sexagenum siue centenum fructum adferens
cura tolerantia. haec domus est in uasis aureis et argenteis [*] [*]
et lapidibus pretiosis et lignis inputribilibus. huic domui dicitur:
sufferentes inuicem in dilectione, studentes
seruare unitatem spiritus in uinculo pacis, et: templum
enim dei sanctum est, quod estis uos. haec est
quippe in bonis fidelibus et sanctis dei seruis ubique dispersis
et spiritali unitate deuinctis in eadem communione sacramentorum,
siue se facie nouerint siue non nouerint. alios autem
ita dico esse in domo, ut non pertineant ad conpagem domus
nec ad societatem fructiferae pacificaeque iustitiae, sed sicut
esse palea dicitur in frumentis. nam et istos in domo esse
negare non possumus dicente apostolo: in magna autem
domo non solum aurea uasa sunt uel argentea, sed
et lignea et fictilia. et alia quidem sunt in honorem,
alia uero in contumeliam. ex hoc numero innumerabili
non solum turba intus premens cor paucorum in tantae
multitudinis conparatione sanctorum, sed etiam dirruptis retibus
haereses et schismata existunt in eis, qui magis iam ex
domo quam in domo esse dicendi sunt, de quibus dicitur: ex
nobis exierunt, sed non erant ex nobis. separatiores
enim sunt iam etiam corporaliter segregati quam illi, qui interius
carnaliter et animaliter uiuunt et spiritaliter separati
sunt.

Horum autem omnium generum illi primi qui
sic sunt in domo dei, ut ipsi sint domus dei, siue iam spiritales
sint siue adhuc paruuli Iacte nutriantur, sed tamen ad
spiritalem habitum intento corde proficiant, nemo dubitat quod [*] [*] [*]
baptismum et utiliter habeant et se imitantibus utiliter tradant.
fictis autem, quos sanctus spiritus fugit, etsi ipsi quantum in
eis est utiliter tradunt, illi tamen inutiliter accipiunt non imitantes
eos per quos accipiunt. illi uero, qui sic sunt in magna
domo tamquam uasa in contumeliam, et inutiliter habent baptismum
et se imitantibus inutiliter tradunt. illi porro ab eis
utiliter accipiunt, qui non ipsis corde adque moribus, sed sanctae
domui copulantur. qui autem separatiores non magis in domo
quam ex domo sunt, neque omnino utiliter habent neque ab
eis utiliter accipitur, nisi forte accipiendi necessitas urgeat et
accipientis animus ab unitatis uinculo non recedat; tamen et
habent, quamquam inutiliter habeant, et accipitur ab eis, etiam
cum inutile est accipientibus. quod ut fiat utile ab haeresi
uel schismate recedendum est et illi domui cohaerendum. quod
non solum haeretici et schismatici, sed etiam illi facere debent,
qui sic sunt in domo per communionem sacramentorum, ut
extra domum sint per diuersitatem morum. sic enim et ipsis
utile esse incipit sacramentum quod aliter inutile est.

Solet etiam quaeri, utrum adprobandum sit quod
ab eo qui non accepit accipitur, si forte hoc curiositate aliqua
didicit quemadmodum dandum sit, et utrum nihil intersit, quo
animo accipiat ille cui datur, cum simulatione an sine simulatione,
si cum simulatione, utrum fallens sicut in ecclesia
uel in ea quae putatur ecclesia, an iocans sicut in mimo, et
quid sit sceleratius, in ecclesia fallaciter accipere an in hae-
resi uel schismate sine fallacia, id est animo non simulato,
et utrum in haeresi fallaciter an in mimo cum fide, si [*] [*]
quisquam inter agendum repentina pietate moueatur. quamquam
talem si etiam illi conferamus qui in ipsa catholica fallaciter
accipit, mirum si dubitatur quis cui praeferendus sit. quid
enim prosit animus ueraciter dantis fallaciter accipienti, non
uideo. sed arbitremur aliquem etiam fallaciter dantem: cum
et tradens et accipiens fallaciter agant in ipsa unitate catholica,
utrum hoc magis baptisma sit acceptandum an illud quod
in mimo datur, si quis existat qui fideliter subito commotus
accipiat, an, quantum ad ipsos quidem homines adtinet, plurimum
distet inter credentem in mimo et inridentem in ecclesia,
ad ipsius autem sacramenti integritatem nihil intersit. si
enim nihil interest ad integritatem sacramenti in ipsa catholica,
utrum id aliqui fallaciter au ueraciter agant, cum tamen
hoc idem utrique agant, cur extra intersit non uideo, quando
ille qui accipit non simulatione palliatus, sed religione mutatus
est. an plus ualent ad confirmandum sacramentum alii
ueraces inter quos agitur, quam ad frustrandum illi fallaces a
quibus agitur et in quibus agitur? et tamen, si postea prodatur,
nemo repetit, sed aut excommunicando punitur illa simulatio
aut paenitendo sanatur.