De Baptismo (5.20-5.22)

Mirum est autem, quomodo dicatur separari a se et
diuidi omnino non posse baptismum et ecclesiam. si enim
baptisma in baptizato inseparabiliter manet, quomodo baptizatus
separari ab ecclesia potest et baptisma non potest? in baptizato
autem inseparabiliter baptisma permanere manifestum est,
quia, in quemlibet profundum malorum et in quamlibet horribilem
uoraginem peccatorum inruat baptizatus usque ad apostaticam [*] [*]

ruinam, non caret baptismo et ideo per paenitentiam redeunti
non redditur, quia eo non potuisse carere iudicatur. baptizatum
autem posse separari ab ecclesia quis dubitauerit? inde quippe
omnes haereses exierunt quae uocabulo christiano decipiunt.

Quamobrem quia manifestum est in baptizato esse
baptismum, cum baptizatus de ecclesia separatur, baptismus
qui in illo est cum illo utique separatur. et ideo non omnes
qui tenent baptismum tenent et ecclesiam, sicut non omnes
qui tenent ecclesiam tenent et uitam aeternam. aut si ecclesiam
tenere non dicimus nisi eos, qui diuina mandata custodiunt,
multos iam esse concedimus baptismum tenentes et
ecclesiam non tenentes.

Quamobrem non praeoccupat haereticus baptismum, cum
eum ab ecclesia sumpserit, nec potuit amittere cum recederet,
quem iam non habere ecclesiam dicimus et tamen
baptismum habere concedimus. nec primatum quisque sibi
derogat et haeretico tribuit, quia eum dicit secum abstulisse
quod non legitime daret sed tamen legitimum daret, nec iam
legitime haberet sed legitimum haberet. primatus autem non
est nisi in sancta conuersatione et uita bona, quo pertinent
omnes, ex quibus tamquam membris constat illa sponsa non
habens maculam neque rugam et illa columba inter multorum
coruorum inprobitatem gemens; nisi forte, cum Esau propter
lenticulae concupiscentiam primatum perdiderit, tenere primatum
arbitrandi sunt fraudatores raptores faeneratores inuidi
ebriosi et ceteri huiusmodi, quales in ecclesia sui temporis
etiam per litteras Cyprianus ingemuit. quapropter aut quod
est tenere ecclesiam non hoc est, in diuinis tenere primatum,
aut si omnis qui tenet ecclesiam etiam primatum tenet, omnes [*] [*]

illi iniqui ecclesiam non tenent, qui tamen intus uidentur et
baptismum dare et habere a nullo nostrum negantur. nam eos
primatum in diuinis habere quis dicat, nisi qui nihil diuinum
sapit?

Sed iam ad illa eloquia pacifica Cypriani, hoc
est ad epistulae finem omnibus consideratis pertractatisque
peruentum est, quae me legentem et saepe repetentem non
satiant. tanta ex eis iucunditas fraterni amoris exhalat, tanta
dulcedo caritatis exuberat. haec tibi, inquit, breuissime
nostra mediocritate rescripsimus, frater carissime,
nemini praescribentes aut praeiudicantes quominusunusquisqueepiscoporumquodputatfaciat,

habens arbitrii sui liberam potestatem. nos, quantum
in nobis est, propter haereticos cum collegis
et coepiscopis nostris non contendimus, cum quibus
(diuinam) concordiam et dominicam pacem
tenemus, maxime cum et apostolus dicat: \'si quis
autem putauerit contentiosus esse, nos talem consuetudinem
non habemus neque ecclesia dei.\' seruatur
a nobis patienter et leniter caritas animi,
collegii honor, uinculum fidei, concordia sacerdotii.
propter hoc etiam libellum de bono patien-tiae
quantum ualuit nostra mediocritas permittente
domino et inspirante conscripsimus, quem
ad te pro mutua dilectione transmisimus.