De Natura et Origine Animae (3.13-3.17)

Xoli credere nec dicere nec docere \'de infantibus, qui priusquam
renascantur in Christo, praeueniuntur occiduo, scriptum esse: [*] [*]

Sed forte dicas omnia quidem pertinere ad dei regnum, quia
regnat in caelis, regnat in terris, in abyssis, in paradiso, in inferno – ubi
enim non regnat, cuius ubique summa potestas est? —, sed aliud
esse regnum caelorum, quo fas non est accedere nisi lauacro regenerationis
ablutos propter dominicam ueram fixamque sententiam, aliud
esse autem regnum terrarum uel aliarum creaturae partium, ubi
possunt esse aliquae mansiones domus dei quamuis pertinentes ad
regnum dei, non tamen ad regnum caelorum, ubi excellentius et
beatius est regnum dei; ita fieri, ut nec aliquae domus dei partes
atque mansiones a regno dei nefarie separentur et tamen non omnes
in regno caelorum mansoribus praeparentur atque in his quae in
regno caelorum non sunt possint feliciter habitare, quibus eas etiam
non baptizatis deus dare uoluerit, ut in regno dei sint, quamuis in
regno caelorum, quia baptizati non sunt, esse non possint.

Hoc qui dicunt uidentur quidem sibi aliquid dicere, quia
scripturas neglegenter adtendunt et quomodo regnum dei dicatur,
unde oramus dicentes: adueniat regnum tuum, non intellegunt.
regnum dei dicitur, ubi cum illo fidelis familia eius beate
et sempiterne tota regnabit; nam secundum potestatem quae illi
super omnia est etiam nunc utique regnat. quid ergo est quod
oramus, ut ueniat, nisi ut cum illo regnare mereamur? sub eius
autem potestate etiam illi erunt, qui poena aeterni ignis ardebunt.
numquidnam ob hoc etiam ipsos in regno dei futuros dicturi sumus ? [*] [*]