De Natura et Origine Animae (1.31-1.35)

Quapropter, cum his testimoniis, quod ad hanc rem
pertinet, utique ambiguis non soluatur haec quaestio, illud
tamen scio sic argumentari homines, qui ex hoc putant animam [*] [*]

Animarum autem nouarum sine propagine insufflationem
defendi quidem minime prohibemus, sed ab eis qui potuerint
aliquid inuenire uel in canonicis libris, quod non sit ambiguum
dissoluendae huic obligatissimae quaestioni, uel in ratiocinationibus
suis. quod non sit contrarium catholicae ueritati, non a talibus
qualis iste apparuit, qui non inueniendo quid diceret et deliberationem
suam nolendo suspendere uires suas omnino non
metiens, ne taceret, ausus est dicere \'inquinari animam meruisse
per carnem et esse meruisse animam peccatricem\', cuius nullum
meritum, seu bonum seu malum, ante carnem potuit inuenire,
et \'paruulis sine baptismo de corpore exeuntibus solui posse
originale peccatum et offerendum pro eis sacrificium corporis
Christi\', qui Christo non sunt incorporati per eius sacramenta in
eius ecclesia, \'eosque sine lauacro regenerationis de hac uita
migrantes non ad requiem tantum ire, sed ad regnum caelorum
posse etiam peruenire\' et alia multum absurda. quae omnia colligere
atque in isto libro digerere longum uisum est. absit ergo,
ut animarum propago, si falsa est, a talibus refellatur et animarum
nouarum insufflatio, si uera est, a talibus defendatur.

Quamobrem quicumque uolunt defendere, quod dicuntur
animae nouae nascentibus insufflari, non de parentibus trahi,
aliquid illorum quattuor, quae supra commemoraui, caueant omni [*] [*]