Contra Felicem (2.9)

FEL. dixit: Si deo nocere nihil poterat, quare huc misit
filium suum ?-

AUG. dixit: Uide, quemadmodum semper interrogas et ad
interrogata respondere non uis. audi, quod interrogasti, memento
tamen te ad ea, quae dico, non respondere, me autem [*] [*]

respondere. deo nocere nihil potest; sed filium suum misit,
ut carne indueretur et hominibus adpareret, peccatores sanaret,
in ipsa carne pateretur pro nobis, quam sumpsit ex nobis. in
sua quippe natura pati nihil poterat, quia in principio erat
uerbum et uerbum erat apud deum et deus erat uerbum.
in hac natura, quia deus erat uerbum, pati nihil ille
poterat. ut autem pati pro nobis posset, uerbum caro factum
est et habitauit in nobis. uerbum caro factum
est adsumendo carnem, non mutatum in carnem; adsumpsit
enim humanitatem, non amisit diuinitatem. itaque idem deus
et idem homo in natura dei aequalis patri, in natura hominis.
factus mortalis, in nobis, pro nobis, de nobis, manens quod
erat, suscipiens quod non erat, ut liberaret quod fecerat, non
quod erat. non est ergo passio Christi ex indigentia, sed ex
misericordia. praebuit enim exemplum patientiae nobis de
nobis, id est homini de homine, carni de carne; non tamen
in illa carne ipse deterior factus, sed caro in illo melior facta
est. pars uero dei uestri nulla carne adsumpta — non enim
erat in gente tenebrarum, pro quo pateretur — descendit, ut
teneretur, ligaretur, pollueretur et turpius . quam ligabatur
purgaretur. iam enim de purgatione eius dixi. haec omnia
quanto indigniora sunt, tanto utique faciliora ad intellegendum,
quoniam in naturam dei ista non cadunt. et absit a pio
animo et fideli talia de deo credere, deo bono, deo uero,
qualia uos creditis, non quem inuenistis, sed quem finxistis.
responde iam nunc: si deo nocere nihil poterat, pura illa
substantia ipsius nulla carne adsumpta in se passura, si quid
passura erat, non in carne quam non susceperat, quare huc
missa est secundum uestra uaniloquia?