Contra Felicem (2.7)

Proinde, quia ego respondi et, quantum potui, probaui
ea, quae scripta sunt in libris sanctis de peccatoribus et de
iustis non ad diuersitatem naturarum, sed ad distinctionem
meritorum pertinere, in quibus meritis non necessitatem natura
facit, sed uoluntas culpam, responde tu ad illud, quod iam
interrogaui: si deo nocere nihil poterat, quare partem suam, [*]

substantiam suam, hoc quod ipse est, polluendam et. ligandam
daemonibus miscuerit, quod in nulla diuina scriptura canonica
potueris inuenire; si autem nocere ei poterat, non deum incorruptibilem
colitis, de quo apostolus dicit: regi autem
saeculorum inmortali, inuisibili, incorruptibili, soli
deo honor et gloria in saecula saeculorum. denique
item dicit: deus habitat lucem inaccessibilem. numquid
ad illam lucem non accedunt sancti, de quibus scriptum
est: accedite ad eum et inluminamini? numquid ad illam
lucem non accedunt sancti, de quibus dicitur: beati mundo
corde, quoniam ipsi deum uidebunt? sed quia non ad
eam potest accedere, nisi cui deus ipse donauerit. ut accedat,
ideo per se ipsam inaccessibilis est. nemo enim potest ad
eam accedere, quem deus noluerit, ut accedat; cui autem
donauerit, ipse accedet. quomodo ergo poterat illa gens tenebrarum
ad habitationem dei accedere, ubi est inaccessibilis
lux, quo non accedit, nisi cui deus donauerit? aut si donum
acceperat a deo, ut accederet, ad expugnandum regnum dei
non daret et non timeret. si autem donum tale non dederat,
ut posset accedere, securus in suo regno erat habitans inaccessibilem
lucem, quid poterat de tenebrarum gente metuere,
ut ei misceret partem suam, substantiam suam, hoc quod ipse
est. ligandam, premendam. contaminandam, ubi non solum
miserabiliter teneretur, sed etiam turpiter purgaretur? ut enim
purgetur inde, dicitis — quod audire nefas est, sed ad uos
confundendos et forte saluandos tacere non possumus — ut
purgetur inde pars dei, dicitis in naue lucis, quam solem
appellatis, facientes iniuriam creatori solis et ipsi soli, quem
sic dicitis factum, ubi tanta turpitudo celebretur; dicitis enim [*]
. illic positum deum uirtutes suas conuertere in masculos ad
inritandum concupiscentias daemonum feminarum et eosdem
rursus conuertere in feminas ad inritandum concupiscentias
daemonum masculorum. ut cum daemoniis iniciunt libidinem
accensis in formas confictas a deo, relaxentur membra eorum,
et sic euadat pars dei, quae ibi fuerit colligata. hoc tantum
obprobrium, hoc tantum sacrilegium credere ausi estis et
praedicare non dubitatis. haec sunt media doctrinae uestrae.
finis uero quis est ? quis, nisi quia non potuit deus totum
purgare ? et quia non potuit, facturum eum dicitis uelut tectorium
genti tenebrarum, ut ibi in aeternum damnetur, quod
purgari non potuit et nihil sua sponte commisit. ita fit, ut
deus uester. non uerus, sed fictus, non alicubi constitutus,
sed in corde uestro imaginatus, partem suam misceat infeliciter,
purget turpiter, damnet crudeliter. ad haec ergo
responde et incipe ab illo, quod dixi: quare deus miscuit
istam partem suam, cui nihil nocere poterat? aut si potuit,
quomodo sit incorruptibilis.