Contra Litteras Petiliani (3.7)

Proinde siue de Christo siue de eius ecclesia siue
de quacumque alia re, quae pertinet ad fidem uitamque uestram,
non dicam nos nequaquam comparandi ei qui dixit: licet si
nos, sed omnino quod secutus adiecit: si angelus de
caelo uobis annuntiauerit praeterquam quod in
scripturis legitimis et euangelicis accepistis, anathema
sit. haec uobiscum et cum omnibus quos Christo lucrari
cupimus actitantes atque inter cetera sanctam ecclesiam, quam
in dei litteris promissam legimus et sicut promissa est in
omnibus gentibus reddi cernimus, praedicantes ab his, quos
ad eius pacificum gremium attrahi cupimus, pro actione gratiarum
flammas meruimus odiorum, quasi nos eos in ea parte
ligauerimus, pro qua non inueniunt quid loquantur, aut nos
mandauerimus tanto ante prophetis et apostolis, ut in libris
suis nulla testimonia ponerent, quibus pars Donati ecclesia
Christi esse doceatur. et nos quidem, carissimi, cum falsa
crimina audimus ab eis, quos offendimus praedicando eloquia
ueritatis et erroris uaniloquia conuincendo, habemus, sicut [*] [*]
nostis, abundantissimam consolationem. nam si in eis quibus
me criminantur testimonium conscientiae meae non stat contra
me in conspectu dei, quo nullus oculus mortalis intenditur,
non solum contristari non debeo, uerum etiam debeo gaudere
et exultare, quia merces mea multa est in caelis. neque enim
intuendum est quam sit amarum, sed quam falsum quod audio
et quam uerax pro cuius nomine hoc audio et cui dicitur:
unguentum effusum est nomen tuum. et merito fragrat
in omnibus gentibus, cuius odorem isti qui nobis maledicunt
in una Africae particula conantur includere. cur itaque
feramus indigne quod nos infamant, qui gloriae Christi sic
detrahunt, quorum parti contentionique inimicum est quod de
illius ad caelos ascensione et de nominis eius tamquam unguenti
effusione tanto ante praedictum est: exaltare super
caelos, deus, et super omnem terram gloria tua?