Contra Litteras Petiliani (3.59)

Nolite itaque dicere: conscientia sancte dantis
attenditur quae abluat accipientis, ne dicatur uobis: \'quando
latet dantis polluta conscientia, quis abluit accipientis conscientiam?\',
et cum responderitis: \'uel deus uel angelus\', quoniam
quid respondeatis aliud non habetis, sequatur uos unde confundamini:
(sanctius iustificantur qui baptizantur ab occultis
malis, ut uel a deo uel ab angelo abluantur, quam qui baptizantur
a manifestis bonis, qui deo uel angelis non comparantur\'.
sed dicite quod dicit ueritas et catholica ecclesia, quia
non solum cum malus minister est baptismi, uerum etiam
cum sanctus et bonus est, non est in homine spes ponenda,
sed in illo qui iustificat impium, in quem credentibus fides
ad iustitiam deputatur. cum enim dicimus: \'Christus baptizat\',
non uisibili ministerio dicimus, sicut putat uel putari cupit
nos dicere Petilianus, sed occulta gratia, occulta potentia in
spiritu sancto, sicut de illo dictum est a Iohanne Baptista:
hic est qui baptizat in spiritu sancto. nec, sicut [*] [*] [*]
Petilianus dicit, iam baptizare cessauit, sed adhuc id agit non
ministerio corporis, sed inuisibili opere maiestatis. quod enim
dicimus: \'ipse baptizat\', non dicimus: \'ipse tenet et in aqua
corpus credentium tinguit\', sed: \'ipse inuisibiliter mundat\', et
hoc uniuersam prorsus ecclesiam. neque enim apostolo Paulo
non est credendum, qui de illo dixit: uiri, diligite uxores
uestras, sicut et Christus dilexit ecclesiam et se
ipsum tradidit pro ea, ut eam sanctificaret mundans
eam lauacro aquae in uerbo. ecce quia Christus
sanctificat, ecce quia Christus etiam ipso lauacro aquae in uerbo,
ubi ministri corporaliter uidentur operari, ipse abluit, ipse mundat.
nemo ergo sibi arroget quod dei est. sic est certa spes
hominum, cum in illo figitur qui fallere non potest, quoniam
maledictus omnis qui spem suam ponit in homine
et beatus cuius est dominus deus spes ipsius. nam
dispensator fidelis mercedem accipiet uitam aeternam, dispensator
autem infidelis, cum cibaria dominica distribuit conseruis,
absit ut per suam infidelitatem cibaria inutilia faciat. quoniam
quae dicunt, inquit, facite, quae autem faciunt
facere nolite. quod ideo contra malos dispensatores praeceptum
est, ut bona dei per ipsos accipiantur, mala autem
ipsorum uita ex dissimilitudine caueatur.